رابطة رویکردهای یادگیری با پیشرفت تحصیلی دانشجویان گروههای علوم انسانی و فنی مهندسی با توجه به نقش جنسیت
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، دانشگاه شیراز.
2 دانشیار گروه روان شناسی تربیتی دانشگاه شیراز.
doi
چکیده
پژوهش حاضر، با هدف بررسی ارتباط رویکردهای یادگیری با پیشرفت تحصیلی دانشجویان گروههای علوم انسانی و فنی مهندسی، با توجه به نقش جنسیت انجام شده است. روش این پژوهش، از نوع تحقیقات توصیفی- همبستگی است. جامعة آماری این پژوهش، تمامی دانشجویان دانشگاه شیراز بودند که از بین آنها تعداد 100 نفر (50 نفر رشتة علوم انسانی و 50 نفر رشتة فنی مهندسی)، به روش نمونهگیری دردسترس، انتخاب و به پرسشنامه تجدیدنظر شدة دو عاملی فرایند مطالعه (R-SPQ-2F) (بیگز، کمبر و لانگ، 2001) پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای همبستگی، رگرسیون و آزمون t مستقل استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که بین رویکرد عمقی، با پیشرفت تحصیلی، همبستگی مثبت معنادار و بین رویکرد سطحی، با پیشرفت تحصیلی، همبستگی منفی معنادار وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیزنشان داد که متغیر رویکرد سطحی یادگیری تبیینکننده منفی معناداری برای پیشرفت تحصیلی بود. همچنین نتایج آزمون t نشان داد که بین دختران و پسران از نظر رویکرد سطحی و بین دو گروه علوم انسانی و فنی مهندسی از نظر رویکرد عمقی یادگیری تفاوت معناداری یافت شد. به طور کلی بررسی رویکردهای یادگیری و تعیین نقاط قوت و ضعف یادگیری دانشجویان اطلاعات مفیدی برای دست اندرکاران، برنامه ریزان آموزشی و اساتید فراهم میآورد تا شرایط مناسبی برای مطالعه و یادگیری بهتر دانشجویان ایجاد کنند.