موسیقی درکتاب عقد الفرید ابن عبدربه: جواز موسیقی، نوازندگان زن و مرد و انواع سازها
نویسندگان
1 استادیار گروه تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.22059/jhic.2021.323547.654246چکیده
بخش «الیاقوتة الثانیة فی علمالالحان و اختلافالناس فیه» در کتاب العقدالفرید، یکی از مهمترین منابع آگاهی ما از بحثهای مربوط به جایگاه موسیقی و وضع و حال موسیقیدانان و انواع سازها در دورۀ اموی و عباسی است. ابن عبدربه اندلسی از جمله دانشمندانی است که در این بخش از کتابش به سود موسیقی و هنرهای مرتبط با آن مثل نوازندگی و آوازخوانی رأی داده و بر نوع «موسیقی آوازی» مورد علاقۀ روزگار خود تأکید کرده است. وی ضمن معرفی هفتاد و هفت تن از موسیقیدانان زمان امویان و عباسیان که بیشتر آنها مرد و جزو هنرمندان درباری بودند، روابط میان خلفا و هنرمندان را دوستانه به تصویر کشیده و شماری از سازهای رایج آن زمان را معرفی کرده است. در این مقاله کوشش شده است تا دیدگاهها و استدلالهای ابن عبدربه در باب موسیقی و نقش و جایگاه موسیقیدانان دورههای اموی و عباسی، به صورت تحلیلی و آماری بررسی شود.