فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: شانه بیشترین میزان حرکت را در میان مفاصل بدن انسان دارد. در نتیجه، این مفصل مستعد حوادث جابجایی و دررفتگی بوده و به علت حرکات شدید مفصل شانه، پایداری آن از بین می رود  . شکل شایع ناپایداری شانه، دررفتگی قدامی تروماتیک می باشد . essential lesion   Bankart ، کندگی لابروم از anterior inferior glenoid همراه با پارگی در لابروم می باشد  . هدف از این مطالعه بررسی نتایج عمل جراحی باز بانکارت در دررفتگی قدامی شانه می باشد.           روش بررسی: از 30 بیمار مبتلا به در رفتگی مکرر  قدامی شانه که تحت عمل جراحی باز بانکارت به روش آنکورسوچور در سال های 90-1380 در بیمارستان امام و رازی اهواز قرار گرفته بودند، معاینه بعمل آمده و میزان دامنه حرکتی مفصل شانه، محدودیت حرکتی شانه در مقایسه با شانه مقابل، میزان درد مفصل شانه بر اساس numerical rating scale ، وجود بی‌ثباتی در مفصل، اسکور شانه  DASH Score) و (Row Score، اندازه‌گیری شده، سپس نتایج مورد تجزیه و تحلیل آماری  با SPSS 17 قرار گرفت. یافته ها: میانگین سنی بیماران  65/6±7/33 سال بود. میانگین به دست آمده از range of motion  بیماران پس از عمل در   elevation forward ، rotation internal، rotation external و abduction  به ترتیب 150 ، 47 ، 36  و 156 درجه بود که نسبت به کمترین  مقادیر نرمال کاهش اندکی داشت. بیشترین میزان کاهش external rotation صفرتا20 درجه  با میانگین 10 درجه بود.  براساس Row score    %64  وضعیت عالی،  23 %   وضعیت خوب و 13 %  وضعیت ضعیفی داشتند. میانگین DASH score به دست آمده 83/38 (30-66)  بود. هیچ یک از بیماران پس از عمل دچار عود مجدد نشده و شواهدی مبنی بر آرتروز  در رادیوگرافی نداشتند. نتیجه گیری:  با توجه به یافته های این مطالعه به نظر می رسد که جراحی باز به روش بانکارت  در کاهش میزان عود و درد بیماران موثر است.