دستهبندی چارچوبهای خودانتظامی جهت توسعه اقدامهای کارکردی در حرفه حسابرسی
نویسندگان
1 گروه حسابداری، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
2 گروه حسابداری، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
3 گروه حسابداری، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
doi
10.22103/jak.2024.22791.4007چکیده
هدف: افزایش نظارتها بر حرفه حسابرسی، امروزه به شکل خود انتظامی تعریف شده تا از طریق فرآیندهای کنترلی، مشروعیت حرفه حسابرسی را گسترش دهد. این مطالعه به دنبال دستهبندی چارچوبهای خودانتظامی جهت توسعه اقدامهای کارکردی در حرفه حسابرسی است. روش: ماهیت این مطالعه به لحاظ روششناسی اکتشافی و ترکیبی است که طی فرآیند مصاحبه در بخش کیفی، به دنبال شناسایی مضامین گزارهای مرتبط با پدیده مورد بررسی است. سپس با الگو قراردادن رویکرد کلایزی (1978)، به دنبال نوع شناسی چارچوبهای خودانتظامی به عنوان هدف بخش کمی است. در این مطالعه ابتدا با 13 نفر از خبرگان حسابداری مصاحبه شد تا محورهای خود انتظامی مشخص شوند، سپس از طریق یکپارچهکردن گزارههای شناسایی شده، از طریق مشارکت 22 نفر از حسابرسان باتجربه، نسبت به پیاده سازی ماتریس مرجع چارچوبهای خودانتظامی اقدام شود. یافتهها: نتایج در بخش کیفی از ظهور 24 مضمون گزارهای برای دستهبندی چارچوبهای نوعشناسی خود انتظامی بود که مورد تأیید قرار گرفت. نتایج در بخش کمی نیز وجود 4 طبقه شناختی را نشان میدهد میتواند فرایند پیادهسازی کارکردهای خود انتظامی را توسعه بخشد. نتیجهگیری: این نوع شناسی شامل 4 مقوله کارکردهای نهادی؛ کارآمدی فردی؛ ارزشها و ساختار شغلی است. مطالعه حاضر به لحاظ دانش افزایی نشان میدهد دستیابی به سطحی از شناخت تفکیک شده در بستر حرفه حسابرسی را دنبال مینماید.