صورتبندی سه استدلال از هجویری در منطق محمولات مرتبه اول
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.30465/lsj.2025.50006.1483چکیده
چکیده اعتبار هر استدلالی به سازواری آن با قوانین منطقی بازبسته است. برخی استدلالها نمودی برهانی دارند؛ ولی در بطنشان دارای گونههایی از خطاهای منطقیاند؛ یعنی شبهبرهاناند، نه برهان. آثار کلامی، به عنوان متونی که استدلالهای به ظاهر منطقی و معتبر در خود دارند، از این باب درخور ارزیابیاند. بنابراین، منطق ابزار علمی مناسبی برای اعتبارسنجی این متون است. در این پژوهش سه استدلال از کتاب کشف المحجوب اثر علی بن عثمان هجویری بررسی میشود. این بررسی هم از منظر نحوی، با مبنا قرار دادن منطق صوری مرتبه اول، انجام میگیرد و هم از دیدگاه معنایی و مواد قیاس. سرانجام با برکشیدن مغالطات صوری و معنایی و نیز تعیین گونهی مقدمات استدلالها نشان داده میشود که هجویری از اصول علم منطق آگاهی و بر آنها تسلط داشته، نیز خود را به رعایت قوانین آن موظف میدانسته؛ ولی گاه از مغالطه عاری نبوده است. همچنین برمیآید که استدلالهای او گاه از برهان به حد خطابه نزول رتبه دارد.