ارائه الگوی ساختاری تفسیری پیشرانهای مؤثر بر پایداری مالی صندوقهای بازنشستگی
نویسندگان
1 گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
3 گروه مدیریت فناوری و کارآفرینی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
4 گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
doi
10.22103/jak.2023.22321.3964چکیده
هدف: هدف این پژوهش شناخت پیشرانهای مؤثر بر پایداری مالی صندوقهای بازنشستگی، تحلیل و فهم روابط میان آنها برای کمک به اتخاذ راهبرد و برنامههای برونرفت از ناپایداری مالی است.روش: پژوهش از منظر هدف کاربردی، به لحاظ ماهیت ترکیبی و از نوع پیمایشی و اکتشافی بوده و پیشرانهای کلیدی از مصاحبه با خبرگان و بهکارگیری روش تحلیل تم استخراج و با استفاده از روش بهترین بدترین و نرمافزار لینگو رتبهبندی شده و در ادامه با بهکارگیری الگوسازی ساختاری تفسیری روابط بین پیشرانها شناسایی و همچنین، میزان تأثیرگذاری و وابستگی پیشرانها با روش تحلیل ساختاری و نتایج نرمافزار میک مک تعیین گردیده است.یافتهها: یافتههای پژوهش نشان میدهد پیشرانهای کلیدی شناساییشده در چهار سطح طبقهبندی میشوند. وجود تحریمها و تنشهای اقتصادی، نظامی تأثیرگذارترین پیشران است که بهعنوان مبنای الگو بهصورت مستقیم بر روی دو پیشران نرخ رشد جمعیت و رشد شاغلین آزاد در سطح سوم تأثیر میگذارد. کیفیت پاسخگویی و گزارشگری، ماشینی شدن و جایگزینی، استقلال صندوقها از دولت، وجود استانداردهای مناسب گزارشگری، تنوع طرحهای بازنشستگی، التزام به شفافیت و پاسخگویی پیشرانهای سطح دوم هستند. پرداخت بهموقع بدهی توسط دولت، امکان سرمایهگذاری صندوقها در بازارهای خارجی و بلعکس، رشد تولید ناخالص داخلی، تعادل در روابط حاکم بر کارگر و کارفرما، رویکردهای نوین مدیریت، تجویز سرمایهگذاری منابع صندوقها در اوراق خاص و کم بازده، کارآمدی نظام بانکی هفت پیشران باقیمانده هستند که در سطح اول تأثیرپذیرترین پیشرانها قرار میگیرند.نتیجهگیری: تحلیل ساختاری نشانگر آن است که عمده پیشرانها بهاستثنای پیشران تحریمها و تنشهای اقتصادی از قدرت تأثیرگذاری و وابستگی بالایی برخوردار هستند. علاوه بر این، تحریمها و تنشهای اقتصادی بهعنوان پیشرانهای کلیدی از بیشترین میزان تأثیرگذاری برخوردار است. روابط میان پیشرانها باید در برنامهریزی مدنظر قرار گیرد.
