اثر مخارج آموزش عمومی و بیثباتی اقتصاد کلان بر سرمایه انسانی در ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد دانشگاه بجنورد
2 استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه بجنورد
3 کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه بجنورد
doi
10.22075/jem.2022.25459.1669چکیده
هدف این مقاله بررسی اثر مخارج آموزش عمومی و بیثباتی اقتصاد کلان بر سرمایه انسانی در ایران در دوره زمانی 1350-1398 است. برای این منظور، ابتدا بیثباتی اقتصاد کلان با استفاده از الگوی مارکوف-سوئیچینگ گارچ (MSGARCH) استخراج گردید، سپس با استفاده از الگوی خودرگرسیون با وقفههای توزیعی غیرخطی (NARDL) ملاحظه گردید که در بلندمدت و کوتاه-مدت رابطه مثبت و معنیداری بین مخارج آموزش عمومی و سرمایه انسانی وجود دارد. همچنین نتایج حاصل از برآورد ضرایب بلندمدت تغییرات مثبت و منفی بیثباتی اقتصاد کلان بر سرمایه انسانی نشان میدهد که هر دو ضریب در بلندمدت نامتقارن، منفی و معنیدار هستند. در کوتاه-مدت بین تغییرات مثبت بیثباتی اقتصاد کلان و سرمایه انسانی رابطه معنیدار وجود دارد ولی بین تغییرات منفی بیثباتی اقتصاد کلان و سرمایه انسانی رابطه معنیداری وجود ندارد.