شناسایی الزامات آموزش چگونگی مواجهه با زلزله توسط شبکههای تلویزیونی صداوسیما
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت رسانه، دانشکدۀ ارتباطات و رسانه، دانشگاه صداوسیما
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت رسانه، دانشگاه علامه طباطبائی
3 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد مدیریت رسانه، دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22059/jhsci.2018.267115.411چکیده
زلزله از بلایای طبیعی مخرب محسوب میشود که در ایران تا کنون آسیبهای مالی و جانی فراوانی را برجای گذاشته است. این موضوع، ضرورت پرداختن به آموزش عمومی برای آمادگی در مقابل زلزله را نشان میدهد. یکی از راههای ارائۀ آموزش عمومی، استفاده از تلویزیون است، اما باید نقشها و الزامات تلویزیون برای ارائۀ این آموزشها تبیین شود. این تحقیق با هدف احصای چنین نقشها و الزاماتی با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی انجام گرفت. در این پژوهش با 16 کارشناس که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند، مصاحبۀ عمیق انجام پذیرفت و کدگذاری باز و محوری مصاحبهها با نرمافزار MaxQDA2018 صورت گرفت. یافتههای این تحقیق نشان میدهد که تلویزیون باید کارکردهای آموزشی خود را ناظر بر مراحل «قبل از وقوع بحران»، «هنگام وقوع بحران» و «پس از وقوع بحران» ارائه دهد و در ضمن باید این آموزشها را در قالبهای «مستقیم و جدی» و «غیرمستقیم و سرگرمیمحور» ارائه کند. همچنین تلویزیون برای ایفای نقش آموزشی خود باید با استفاده از ظرفیتهای «فنی و محتوایی»، «فرهنگی» و «سازمانی و بینسازمانی»، بر موانع «درونسازمانی» و «برونسازمانی» غلبه کند و با برآوردن الزامات در چهار بُعد «هدفگذاری و برنامهریزی»، «مخاطبشناسی و نیازسنجی»، «سازمانی» و «محتوایی» نقش خود را در ارائۀ آموزشهای مواجهه با زلزله بهمنظور ایجاد آمادگی عمومی ایفا کند.
