مقایسهی طول کانال اندازهگیری شده توسط اپکسیاب الکترونیکی NSK و رادیوگرافی در دندانهای شیری نکروز در شرایط In vivo
نویسندگان
1 گروه ارتودنسی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.
2 مطب خصوصی
3 گروه دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران
4 گروه رادیولوژی فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.
5 دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.
6 دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: در درمان اندودنتیک دندانهای شیری و دایمی، تعیین طول کانال ریشهی دندان یک مرحله قطعی است. روش مرسوم برای تعیین طول کانال، تفسیر رادیوگرافیک از قرار دادن فایل در کانال دندان و اندازهگیری فاصلهی بین نوک فایل وارد شده و نوک اپکس رادیوگرافی میباشد. در این مطالعه به مقایسهی روش آپکسیاب الکتریکی NSK با رادیوگرافی در تعیین طول کانال ریشه در دندانهای مولر شیری نکروز پرداخته شده است. روش بررسی: این مطالعه بر روی 60 کانال از20 دندان مولر شیری به روش In vivo انجام گردید. طول کانال توسط دستگاه اپکسیاب الکتریکی NSK اندازهگیریشده و سپس با رادیوگرافی مقایسه گردیده است. دادههای جمعآوری شده تحت برنامهی SPSS نسخهی 13 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت و آزمون مورد استفاده برای مقایسهی گروهها Paired Samples Test بود. یافتهها: میانگین اندازهی کانال برای دندانهای D در روش الکتریکی و رادیوگرافی بهترتیب mm83/13 و mm82/13 ؛ (81/0=p) و برای دندانهای E نیز بهترتیب mm15 و mm03/15؛ (57/0=p) به دست آمد که تفاوت آماری معناداری نداشتند. در کل نمونهها میانگین اندازهی کانال در روش الکتریکی و رادیوگرافی بهترتیب mm42/14 و mm43/14 بود که تفاوت آماری معناداری نداشتند (85/0=p). نتیجهگیری: با توجه به نتایج این تحقیق شاید بتوان دستگاه اپکسیاب الکتریکی را به عنوان جایگزینی برای روش رادیوگرافی در دندانهای شیری معرفی نمود.