بررسی غلظت فلزات سرب، نیکل و کادمیوم در ماهیان مصرفی شهرستان خرمشهر
نویسندگان
1 گروه محیط زیست، دانشکدهی منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، ایران.
2 گروه محیط زیست، دانشکدهی منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، ایران.
3 گروه محیط زیست، دانشکدهی منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: آلوده شدن آب و خاک به فلزات سنگین ناشی از فعالیتهای صنعتی، از مهمترین خطراتی است که اکوسیستمهای طبیعی و انسان را تهدید میکند. این فلزات به دلیل عدم تجزیهپذیری و خاصیت تجمع زیستی در بافتهای زنده در زنجیرهی غذایی به حرکت درآمده و با ورود به بدن مصرف کنندگان موجب بروز بیماریهای مختلفی میگردد، از این رو ماهیان از جمله موجوداتی هستند که قابلیت تجمع زیستی بسیار بالایی از این فلزات را دارا میباشند. با توجه به این موارد سلامت کیفی ماهیان مصرفی مردم شهرستان خرمشهر مورد بررسی قرار گرفت. روش بررسی: در این تحقیق به طور کاملاً تصادفی تعداد 30 قطعه ماهی شوریده (Otolithes rubber)و 30 قطعه ماهی حلوا سفید (Pampus argenteus)از بازار ماهی فروشی این شهرستان تهیه گردید. پس از هضم شیمیایی بافت عضلهی ماهیها، غلظت فلزات سرب، کادمیوم و نیکل در بافت عضلهی ماهیها توسط دستگاه طیفسنجی پلاسمای جفت شده القایی اندازهگیری شد. یافتهها: میانگین غلظت فلزات سرب، کادمیوم و نیکل در ماهی شوریده به ترتیب 89/1، 58/0 و 20/2 میکروگرم بر گرم و در ماهی حلوا سفید به ترتیب 52/1، 48/0 و 08/1 میکروگرم بر گرم در واحد وزن خشک ماهی بود. نتیجهگیری: مقایسهی نتایج این بررسی با استانداردهای سازمان بهداشت جهانی مشخص نمود که میانگین غلظت این سه فلز در بافت عضلهی هر دو ماهی از حد مجاز سازمان بهداشت جهانی بیشتر است که میتواند برای سلامت انسان خطرناک باشد.