شاخصهای مؤثر در تشخیص تهدیدات نظامی قریبالوقوع و واکنش قانونی در برابر تهدیدات از منظر حقوق بینالملل
نویسندگان
1 گروه حقوق، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
2 گروه حقوق دانشگاه پیام نور، ایران، تهران
doi
10.22034/isj.2022.315471.1660چکیده
ذیل بند 4 از ماده 2 منشور ملل متحد، تهدید به توسل به زور در روابط بینالمللی منع گردیده است. مقرره اخیر در درجه اول دلالت به تهدیدات نظامی غیرقانونی دارد لیکن منشور هیچ اشارهای به خصوصیات این نوع از تهدیدات نکرده است. از طرفی نظر به وجود واژگانی همچون دفاع پیشدستانه که احساس یک تهدید نظامی قریبالوقوع را جواز توسل به زور میداند، آشنایی با شاخصهای مؤثر در تشخیص تهدید نظامی قریبالوقوع ضروری به نظر میرسد. پرسش اصلی تحقیق حاضر آن است که یک تهدید نظامی غیرقانونی دارای چه ویژگیهایی است و چگونه میتوان یک تهدید نظامی قریبالوقوع را از یک تهدید نظامی منفعلانه تفکیک کرد؟ در این تحقیق نویسندگان از روش توصیفی-تحلیلی استفاده نمودند تا به پرسش فوق پاسخ معقولی ارائه دهند. یافتههای تحقیق با تأکید بر شش شاخص مجاورت، زمان مورد نیاز جهت عملیاتی شدن تهدید، هویت کارگزار تهدید، دامنه و زمینه تهدید، هدف تهدید و سطح روابط بینالمللی به پرسش فوق پاسخ داده است. در نهایت نویسندگان با استناد به برخی از اسناد و معاهدات بینالمللی به راهکارهای قانونی مقابله با تهدیدات نظامی غیرقانونی از منظر حقوق بینالملل پرداختند.