جهانشمولی حقوق بشر از نگاه عربستان سعودی و جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر رابطه ساخت قدرت
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته روابط بین الملل، گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل ،واحد تبریز،دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 دانشیار عضو هیات علمی گروه روابط بینالملل، دانشکده الهیات، حقوق و علوم سیاسی،واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران،
3 استادیار و عضو هیئت علمی، گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل ، واحد تبریز، دانشگاه ازاد اسلامی، تبریز، ایران
doi
10.22034/isj.2022.310740.1635چکیده
بیشک یکی از منابع وسرچشمههای حقوق بشر، اعلامیه جهانی حقوق بشر است. ارزیابی جهانشمولی اعلامیه، نقش بسزایی در این بحث دارد. ضمن بررسی مباحثی همچون جهانشمولی حقوق بشر نسبت به مطالعه دیدگاه کشورهای ایران و عربستان نسبت به جهانشمولی حقوق بشرتأثیرات فرهنگ ومذهب وآداب این کشورهای اسلامی نسبت به پذیرش یاعدم پذیرش جهانشمولی حقوق بشراست.سوالی که این پژوهش درپی پاسخ به آنست بدین گونه است که حقوق بشراز نگاه دو قطب دنیای اسلام عربستان وایران دارای چه جایگاهی است؟ دراین پژوهش روش ازنوع توصیفی-تحلیلی می باشد و ابزارگرداوری داده ها از نوع اسنادی وکتابخانهای استفادهشده است.ما دراین مقاله به رابطه بین جامعه مدنی وسازمانهای حقوق بشری پرداختیم ویک رابطه علت و معلولی برای آن درنظرگرفتیم که جامعه مدنی علت کارایی سازمانهای حقوق بشری است وعلت عدم رشدحقوق بشرواحترام واجرایی شدن آن وتبدیلشدن آن به یکنهاد مؤثردرکشور راعدم حضور جامعه مدنی میدانیم. بهعنوان عامل و بستری برای رشد حقوق بشر و سازوکارهای مربوط به آن، ما این مسئله رادرخاورمیانه ودردوکشورایران و عربستان سعودی که هرکدام دارای سازوکارهای سیاسی متفاوت اما در ماهیت یکسان هستند بررسی کردیم. مسئله نقض حقوق بشر وعدم رشد جامعه مدنی درتمامی کشورهای خاورمیانه با ضعف و عدم آن مواجهه است. به هر حال عربستان خشت حاکمیت قانون را در ساخت نظام حقوق خود ندارد و همین ویژگی باعث شده این کشوررا به عنوان یک پدیده موردی و انگشت نما در جهان نو می شناساندواز طرفی ایران به دلیل تفسیر متفاوت از مبنای حقوق بشری با اعلامیه جهانی زمینه چالش ها فراوان را ایجاد کرده است.
