بررسی رابطه‌ی ساده و چندگانه‌ی بامدادگرایی و کیفیت خواب با آمادگی به اعتیاد در دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز

نویسندگان

1 گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، ایران.

2 گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، ایران.

3 گروه روان‌شناسی، دانشکده‌ی علوم و تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.

4 گروه روان‌شناسی، دانشکده‌ی علوم و تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.

doi
چکیده

زمینه و هدف:عوامل و زمینه­های بسیاری در شکل­گیری اعتیاد وجود دارند که یکی از مهم­ترین آنها آمادگی فردی می­باشد. اعتیاد به مواد مخدر اغلب دامنگیر افرادی می­شود که از آمادگی برای ابتلا برخوردارند. لذا هدف تحقیق حاضر بررسی رابطه­ی ساده و چندگانه­ی بامدادگرایی و کیفیت خواب با آمادگی اعتیاد در دانشجویان دانشگاه شهیدچمران می­باشد.  روش بررسی: بدین­منظور تعداد 150 نفر از دانشجویان دانشگاه با روش نمونه­گیری تصادفی چندمرحله­ای انتخاب شدند و پرسش­نامه­های تحقیق را تکمیل نمودند. ابزار تحقیق شامل پرسش­نامه­ی 13 ماده­ای بامدادگرایی (CSM)، پرسش­نامه­ی 18 ماده­ای کیفیت خواب پیتزبرگ (PSQI) و مقیاس ایرانی آمادگی اعتیاد )­(IAPS می­باشد. یافته ها: یافته­های تحقیق نشان می­دهد که بین بامدادگرایی با آمادگی کلی اعتیاد و خرده­مقیاس­های آن رابطه­ی ساده­ی معنادار و معکوسی وجود دارد. بین کیفیت خواب با آمادگی کلی اعتیاد و خرده­مقیاس­های آن رابطه­ی ساده­ی معنادار و معکوسی وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون با روش مرحله­ای بیانگر این است که بین بامدادگرایی و کیفیت خواب با آمادگی اعتیاد، رابطه­ی چندگانه­ی معناداری وجود دارد. لذا می­توان به­جای تأکید صرف بر مصرف مواد یا الکل، به عوامل زیربنایی آن مثل ارتباط برخی ویژگی شخصیتی همچون بامدادگرایی- عصرگرایی و کیفیت خواب با آمادگی به اعتیاد توجه شود و تحقیقات بیشتری در این زمینه انجام گیرد.  نتیجه­گیری: در مجموع، بر اساس این یافته­ها می­توان گفت، افراد بامدادگرا و افرادی که کیفیت خواب بالایی دارند، آمادگی کمتری برای اعتیاد به مواد مخدر دارند.