بررسی رابطهی ساده و چندگانهی بامدادگرایی و کیفیت خواب با آمادگی به اعتیاد در دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز
نویسندگان
1 گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، ایران.
2 گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، ایران.
3 گروه روانشناسی، دانشکدهی علوم و تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.
4 گروه روانشناسی، دانشکدهی علوم و تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف:عوامل و زمینههای بسیاری در شکلگیری اعتیاد وجود دارند که یکی از مهمترین آنها آمادگی فردی میباشد. اعتیاد به مواد مخدر اغلب دامنگیر افرادی میشود که از آمادگی برای ابتلا برخوردارند. لذا هدف تحقیق حاضر بررسی رابطهی ساده و چندگانهی بامدادگرایی و کیفیت خواب با آمادگی اعتیاد در دانشجویان دانشگاه شهیدچمران میباشد. روش بررسی: بدینمنظور تعداد 150 نفر از دانشجویان دانشگاه با روش نمونهگیری تصادفی چندمرحلهای انتخاب شدند و پرسشنامههای تحقیق را تکمیل نمودند. ابزار تحقیق شامل پرسشنامهی 13 مادهای بامدادگرایی (CSM)، پرسشنامهی 18 مادهای کیفیت خواب پیتزبرگ (PSQI) و مقیاس ایرانی آمادگی اعتیاد )(IAPS میباشد. یافته ها: یافتههای تحقیق نشان میدهد که بین بامدادگرایی با آمادگی کلی اعتیاد و خردهمقیاسهای آن رابطهی سادهی معنادار و معکوسی وجود دارد. بین کیفیت خواب با آمادگی کلی اعتیاد و خردهمقیاسهای آن رابطهی سادهی معنادار و معکوسی وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون با روش مرحلهای بیانگر این است که بین بامدادگرایی و کیفیت خواب با آمادگی اعتیاد، رابطهی چندگانهی معناداری وجود دارد. لذا میتوان بهجای تأکید صرف بر مصرف مواد یا الکل، به عوامل زیربنایی آن مثل ارتباط برخی ویژگی شخصیتی همچون بامدادگرایی- عصرگرایی و کیفیت خواب با آمادگی به اعتیاد توجه شود و تحقیقات بیشتری در این زمینه انجام گیرد. نتیجهگیری: در مجموع، بر اساس این یافتهها میتوان گفت، افراد بامدادگرا و افرادی که کیفیت خواب بالایی دارند، آمادگی کمتری برای اعتیاد به مواد مخدر دارند.