بررسی واکنش التهابی بافت همبند استخوان خرگوش به MTA سفید و سمان پرتلند
نویسندگان
1 گروه اندودانتیکس، دانشکدۀ دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی جندیشاپور اهواز، ایران.
2 گروه اندودانتیکس، دانشکدۀ دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی جندیشاپور اهواز، ایران.
3 گروه اندودانتیکس، دانشکدۀ دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی جندیشاپور اهواز، ایران.
4 گروه اندودانتیکس، دانشکدۀ دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی جندیشاپور اهواز، ایران.
5 گروه اندودانتیکس، دانشکدۀ دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی جندیشاپور اهواز، ایران.
6 گروه اندودانتیکس، دانشکدۀ دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی جندیشاپور اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: MTA سفید و سمان پرتلند دارای ساختار شیمیایی مشابه هستند. هدف از این تحقیق بررسی واکنش التهابی بافت استخوانی خرگوش نسبت به این دو ماده میباشد. روش بررسی: در این مطالعه آزمایشگاهی 20 عدد خرگوش نر ایرانی یکساله به 5 گروه 4تایی تقسیم شده و در داخل استخوان تیبیای آنها مواد MTA سفید و سمان پرتلند کاشته شد. به این صورت که در بافت نرم 3 سوراخ با فاصله 2 سانتیمتر و عمق و قطر 2 میلیمتر ایجاد شد که در سوراخ اول و دوم مواد مذکور کاشته و سوراخ سوم به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد. سپس نمونهها دردورههای زمانی7، 60،30،15و90 روز مورد بررسی بافتشناسی قرار گرفتند و از هر گروه قبل از نمونهگیری cc5 خون جهت آزمایش ESR گرفته شد. نتایج حاصله توسط تستهای Kruskal-Wallis و Mann-Whitney مورد ارزیابی آماری قرار گرفتند. یافتهها: در دورههای زمانی مشابه، آنالیز آماری نشان داد که بین مواد کاشته شده در سوراخهای اول و دوم با سوراخ کنترل از نظر واکنش بافتی دارای اختلاف معنادار هستند، ولی در ارزیابی دوبه دو مواد کاشته شده اختلاف معنادار به دست نیامد. در دورههای زمانی مختلف واکنش بافتی استخوان دارای اختلاف معنادار هستند. نتیجهگیری: از مشاهدات میتوان نتیجه گرفت که مواد به کار برده شده (MTA و Portland cement) از نظر واکنش بافتی دارای سازگاری نسجی مشابهی بوده و گذشت زمان باعث بهبود التهاب پس از کاربرد مواد میشود.
