حبس زدایی سلامتمحور؛ برآیند سلامت و عدالت در رویکرد نظام حقوقی ایران و اسناد بینالمللی حقوق بشر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه حقوق جزا و جرم شناسی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران.
2 دانشیار، گروه حقوق جزا و جرم شناسی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران.
3 استادیار، گروه حقوق جزا و جرم شناسی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران.
doi
10.22034/isj.2021.295371.1550چکیده
با توجه به اینکه بسیاری از متهمان و محکومان پیش از ورود به زندان بیمار بوده و یا در دوران تحمل کیفر دچار بیماری میشوند و شرایط محیطی خاص زندانها بر سلامت ساکنان آن تأثیر دارد لذا نیازمند توجه ویژه است. از سویی نیز، در کنار لزوم رعایت عدالت یافتن راهکار مناسب در راستای کاهش جمعیت کیفری زندانها امری ضروری است؛ بنابراین، هدف از این پژوهش، تبیین جایگاه حبس زدایی سلامتمحور در رویکرد نظام حقوقی ایران و اسناد بینالمللی حقوق بشر میباشد. ازاینرو، پژوهش حاضر با بررسی رویکرد نظام حقوقی ایران و اسناد بینالمللی حقوق بشری بر حبس زدایی سلامتمحور، درصدد پاسخ به این پرسش است که حبس زدایی سلامتمحور چه تأثیری در فرآیند عدالت کیفری دارد؟ روش تحقیق استفاده شده در این پژوهش از نوع توصیفی و تحلیلی میباشد. پژوهش حاضر به این نتیجه رسیده است که یکی از جلوههای حبس زدایی سلامتمحور، بازنگری و تعدیل در سیاستهای ناظر بر حبس و مدیریت زندانها است. لذا، سیاستهای جنایی باید حاصل پیوند سلامت و عدالت بوده و میتوان گفت که حبس زدایی سلامتمحور، در کنار توجه بر سلامت زندانیان، روند گرایش به کیفرهای جامعه مدار را تقویت میکند.
