وقف بر صوفیه در دورۀ ایلخانی رابطۀ گرایشهای دینی ایلخانان ایران با کاهش و افزایش وقف بر صوفیه (736ـ656ق)
نویسندگان
1 مدیر گروه تاریخ، دانشگاه شیراز، ایران
2 دانشجوی دکتری تاریخ بعد از اسلام دانشگاه شیراز
doi
10.22059/jhic.2020.279773.654000چکیده
کاهش یا افزایش وقف بر صوفیه در دورۀ ایلخانی (735- 656 ق) با کسب مشروعیت از طریق اسلامپذیری و انطباق با فرهنگ و تمدن ایران رابطۀ مستقیم داشت. ایلخانان نامسلمان به کسب مشروعیت از طریق عرفا و مشایخ نیازی نداشتند و در نتیجه در دورۀ آنها وقف بر صوفیه راکد ماند. پس از سقوط خلافت بغداد و افزایش اسلامپذیری ایلخانان بر دست عرفا و مشایخ، وقف بر صوفیه در روند جدید حاکمیت ایلخانی رو به افزایش نهاد. برخی از شخصیتهای مؤثر مانند خواجه رشیدالدین فضلالله در روند انطباق فرهنگی از طریق عرفا نقش مهمی داشتند. افزایش وقف بر صوفیه موجب بهبود وضع اقتصادی عرفا و مشایخ گردید و بنابراین، حکومت ایلخانان مسلمان برای عرفا و مشایخ هم از نظر مالی و هم از نظر معنوی و اجتماعی، سودمند بود.
