انتخاب تأمینکنندگان در زنجیرۀ تأمین سبز پروژههای صنعت نفت و گاز با ترکیب روشهای تصمیمگیری چندمعیارۀ فازی
نویسندگان
1 استادیار، دانشکدۀ صنایع، دانشگاه تهران
2 استادیار، دانشکدۀ معماری، دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری مدیریت پروژه و ساخت دانشگاه تهران
doi
10.22059/jhsci.2018.248134.308چکیده
با توجه به افزایش روزافزون مخاطرات محیطی ناشی از فعالیتهای صنعتی، توجه بیش از پیش به جوانب این موضوع و تلاش برای فعالیتهای پایدار سبب افزایش اهمیت مسائل زیستمحیطی شده است. هدف این تحقیق یافتن معیارهای مؤثر در انتخاب تأمینکنندگان کالاهای پروژههای نفت و گاز با مدنظر قرار دادن اهمیتی است که این تأمینکنندگان برای خطرهای محیطی حاصل از عملکرد محصولاتشان قائلاند. با مطالعۀ عملکردهای گذشته و بازنگری آموختههای پروژههای اجراشده و نظرخواهی از خبرگان و صاحبان تجارب اجرایی، نکات اساسی در زنجیرۀ تأمین کالا که با عملکردهای محیطی ارتباط مستقیم داشتند، شناسایی شده و معیارها مشخص شد و با ترکیب دو روش فرایند تحلیل سلسلهمراتبی (AHP) و روش ترجیح براساس مشابهت به راه حل ایدهآل (TOPSIS) فازی و انجام مقایسههای زوجی برای تعیین اوزان هر کدام از معیارها و مقایسۀ هر کدام از تأمینکنندگان با توجه به معیارهای شناساییشده، در نهایت معیارهای اصلی و اثرگذار برای لحاظ در انتخاب یک تأمینکننده سبز شناسایی شد. نتایج این تحقیق قابل کاربرد در مدلهای مورد استفادۀ کمیتههای تصمیمگیرنده در انتخاب پیمانکاران و تأمینکنندگان کالاهای نفت و گاز است که تأثیر بسیار مهمی در سبز کردن زنجیرۀ تأمین کالا میتوانند داشته باشند.
