ارزیابی محرکهای دیالکتیک ارجاع هویت اجتماعی صاحبکار به حسابرس در کاهش اثربخشی مذاکره در حرفه حسابرسی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه حسابداری، واحد بینالمللی خرمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خرمشهر، ایران.
2 استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران.
3 دانشیار، گروه حسابداری، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.
doi
10.22103/jak.2022.20255.3775چکیده
هدف: هدف این پژوهش ارزیابی محرکهای دیالکتیک ارجاع هویت اجتماعی صاحبکار به حسابرس در کاهش اثربخشی مذاکره در حرفه حسابرسی است. روش: این پژوهش بنا به ماهیت جمعآوری داده، ترکیبی است، به این دلیل که در بخش کیفی ابتدا از طریق چک لیستهای امتیازی نسبت به شناسایی محرکهای دیالکتیک ارجاع هویت اجتماعی صاحبکار به حسابرس و از طریق تمرکز بر پژوهش تروتمن و همکاران (۲۰۰۵) ابعاد اثربخشی مذاکره در حرفه حسابرسی شناسایی و سپس در بخش کمی از طریق تحلیل ماتریس فازی شهودی، نسبت به تعیین اثرگذارترین محرک دیالکتیک هویت اجتماعی صاحبکار به حسابرس جهت کاهش اثربخشی مذاکره در حرفه حسابرسی اقدام گردید. یافتهها: نتایج پژوهش در بخش کیفی از وجود ۴ محرک دیالکتیک ارجاع هویت اجتماعی صاحبکار به حسابرس جهت سنجش حکایت دارد که طی دو مرحله تحلیل دلفی مورد تأیید قرار گرفت. همچنین نتایج در بخش کمی بر اساس دو هدف تعیین اثرگذارترین بعد محرکهای دیالکتیک ارجاع هویت اجتماعی صاحبکار به حسابرس و تأثیرپذیرترین بعد مذاکره در حسابرسی پیگیری شد. نتیجهگیری: براساس نتایج کسب شده باید بیان نمود، بازار حسابرسی برای رقابتپذیری بیشتری نیازمند توجه به ارزشهای برآمده از هویت حرفهای است تا سطح وابستگی حسابرسان به صاحبکاران در مذاکره حسابرسی کاهش یابد. نتایج این پژوهش همسو با تئوری هویت حرفهای در حسابرسی است که بیان کننده این موضوع است که ارزشهای مورد تأکید در حرفه حسابرسی مبنایی برای اثربخشی استقلال و تردید حرفهای قلمداد میشوند.