زیست‌شناسی شیرونومیده Chironomus riparius تصفیه‌خانه آب شرب سنندج با هدف کنترل جمعیت آن

نویسندگان

1 گروه گیاه‌پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.

2 گروه علوم زیستی و محیطی، دانشگاه ترنت، انتاریو، کانادا.

3 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.

4 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.

5 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.

doi
چکیده

پژوهش حاضر به‌منظور بررسی ویژگی ­های زیست‌شناسی C. riparius برای کنترل شیرونومیده در تصفیه‌خانه و پرورش انبوه انجام شد. پرورش لارو C. riparius در شرایط استاندارد و تا زمان کامل شدن چرخه زندگی آن ادامه یافت. برای بررسی اثر دما تیمارهای دمایی 10، 15، 20، 25 و 30 درجه سانتی‌گراد آزمایش شد. نتایج مطالعه نشان داد حداقل دمای آستانه رشد C. riparius، 4 و حداکثر آن دمای 25 درجه سانتی‌گراد است و در دمای 30 درجه رشد لاروها کاهش می‌یابد. تیمارهای 25 درجه سانتی‌گراد با مقدار 0/07±0/38 حداکثر مقدار رشد روزانه و زیست‌توده را به‌خود اختصاص دادند، اما حالت مطلوب رشد و بقا با هم در روند تکامل چرخه زندگی C. riparius دمای 18/70 درجه سانتی‌گراد بود. مقادیر روزدرجه برای اینستارهای 1، 2، 3 و 4 لارو به‌ترتیب شامل: 132±106، 86±248، 170± 397 و 153±528 روز در دمای 70/18 درجه سانتی‌گراد و 235±498 روز برای شفیره ­گی ثبت شد. بخش دوم آزمایش براساس نتایج مرحله اول، دمای 25 درجه سانتی‌گراد برای بررسی بهترین غذا برای رشد و پرورش انتخاب شد. نتایج حاصل از پرورش لاروهای C. riparius با 7 جیره­ غذایی (کود مرغی، کود کبوتر، کود گوسفندی، زرده تخم مرغ، غذای ماهی، مخمر، پودر شیرخشک) و شاهد نشان داد که تفاوت نرخ رشد بین تیمارهای مختلف غذایی معنی­دار بود (0/05≤P) به‌طوری­که بیشترین در تیمار غذای ماهی و کمترین در تیمار شیر خشک به‌دست آمد. براساس نتایج، برای پرورش نتایج رشد و اقتصادی بودن تأمین کودهای گوسفندی و مرغی استفاده از این دو تیمار نیز در پرورش انبوه پیشنهاد می­ شود.