نقشهبندی فرسایندگی باران در استان کرمان با روش های زمین آماری
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، گروه مرتعداری
2 دانشجوی دکتری آبخیزداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 دانشیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، گروه آبخیزداری
4 دانشجوی دکتری آبخیزداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
doi
10.22059/jphgr.2016.57027چکیده
این پژوهش با هدف تعیین شاخص فرسایندگی باران (EI30) در اقلیم نیمهخشک استان کرمان انجام گرفت. بدین منظور برای مناطق فاقد ایستگاههای باراننگار از تحلیل رگرسیونی بین این شاخص و بعضی شاخصهای زودیافت برای 17 ایستگاه مجهز به باراننگار استفاده شد. مناسبترین رابطة رگرسیونی بر مبنای شاخص متوسط حداکثر بارندگی ماهانه به میزان (882/0R2= ) بود. سپس، با بررسی تمامی ایستگاههای هواشناسی در استان کرمان (آمار شدت و روزانة بارندگی)، 135 ایستگاه با بیش از 20 سال آمار برای تهیة نقشة فرسایندگی باران انتخاب شد. نتایج نشان داد حداکثر و حداقل شاخص مورد نظر به ترتیب برابر با 74/213 و 91/24 مگاژول- میلیمتر بر هکتار در ساعت و در سال برای ایستگاههای سلطانی و دولتآباد اسفندقه بود. در نهایت، با استفاده از تکنیک ارزیابی متقابل، روش زمینآماری کریجینگ ساده مناسبترین روش پهنهبندی انتخاب و نقشة پهنهبندی شاخص فرسایندگی باران برای استان کرمان در نرمافزار ArcGIS 10.3 تهیه شد. نتایج نشان داد مقدار این شاخص در غرب و جنوبغربی استان دارای بیشترین و در شرق، جنوب و شمال استان دارای کمترین مقدار است. همچنین، معادلات مربوط به همبستگی شاخصهای مورد بررسی با شاخص EI30 بهدست آمد که نشاندهندة همبستگی قوی این شاخص با شاخصهای زودیافت بود.