الگویی برای اندازه‌گیری میزان پیچیدگی خوانش‌پذیری افشائیات توضیحی حسابداری

نویسندگان

1 دانشیار، گروه حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری گروه حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

3 دانشیار گروه حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

doi
10.22103/jak.2022.19839.3738
چکیده

هدف: هدف از انجام این پژوهش، ارائه الگویی برای سنجش میزان پیچیدگی خوانش‌پذیری افشائیات توضیحی حسابداری است که با ویژگی‌های زبان فارسی و گزارش‌های مالی همخوانی داشته باشد.روش: در مرحله نخست، به منظور شناسایی شاخص‌‌ها و مؤلفه‌های تأثیرگذار برخوانش‏پذیری افشائیات توضیحی حسابداری، به مرور عمیق ادبیات موضوعی پرداخته شد. سپس از مصاحبه‌های نیمه ساختاریافته با خبرگان؛ شامل متخصصان حوزه حسابداری و زبانشناسی، به تعدیل مؤلفه‌ها و شاخص‌های شناسایی شده، از منظر بومی و با نگاه صاحب‌نظران داخلی، پرداخته شد. به منظور اعتبارسنجی و اجماع در خصوص مؤلفه‌ها و شاخص‌های با اهمیت، از تحلیل دلفی فازی استفاده شده است. در نهایت، با استفاده از یک روش تحقیق همبستگی، روش تحلیل عاملی تأییدی، ضریب اهمیت هر یک از مؤلفه‌ها و شاخص‌های الگو، استخراج گردید.یافته‌ها: بر اساس نتایج حاصل از بررسی تحقیقات و مطالعات پیشین، 4 مؤلفه و 15 شاخص شناسایی شدند که پس از نظرخواهی از خبرگان و اجرای دلفی فازی غربالگری، 7 شاخص در الگو باقی ماندند. در نهایت، پس از اجرای تحلیل عاملی تأییدی، ضرایب هر شاخص تعیین و 3 مؤلفه به همراه 5 شاخص مرتبط، الگوی نهایی پژوهش را تشکیل دادند.نتیجه‎گیری: نتایج پژوهش نشان می‌دهد پنچ شاخص طول جمله، جداول، نمودار، تعداد حروف و تعداد هجاء، بر میزان خوانش‌پذیری افشائیات توضیحی حسابداری اثرگذارند و اجزای الگو نهایی پژوهش حاضر را تشکیل می‌دهند.