مقایسه تأثیر پربیوتیک‌های تجاری Ultera A-max و Liquid Celmanax بر عملکرد‌های رشد، شاخص‌های بیوشیمیایی عصاره بدن و مدت زمان زنده‌مانی در برابر تنش‌های محیطی در بچه‌ماهیان آمور (Ctenopharyngodon idella Linnaeus, 1758 )

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایران.

2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایران.

3 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایران.

4 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایران.

doi
چکیده

مطالعه حاضر با جهت بررسی تأثیر دو پربیوتیک تجاری ایمکس اولترا و سلماناکس مایع بر پارامترهای رشد، شاخص‌های بیوشیمیایی عصاره بدن و مدت زمان زنده‌مانی نوزادان ماهی آمور در برابر استرس‌های محیطی انجام شد. بدین‌منظور تعداد 1200 نوزادان ماهی آمور با میانگین وزن اولیه 12/10±625/15 میلی‌گرم (انحراف معیار± میانگین) تهیه و به آزمایشگاه منتقل شدند. نوزادان ماهی به مدت یک هفته در محیط آزمایشگاه با شرایط جدید سازگار شدند. سپس نوزادان ماهی در قالب طرح کاملاً تصادفی با شش تیمار آزمایشی و یک گروه شاهد (فاقد پری بیوتیک) در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه سطح از پری­بیوتیک ایمکس اولترا (1، 2 و 3 گرم بر کیلوگرم) به‌ترتیب تحت عناوین A1، A2 و A3 و سه سطح از پری­بیوتیک سلماناکس مایع (1، 2 و 3 میلی‌لیتر بر کیلوگرم) به‌ترتیب تحت عناوین C1، C2 و C3 با سه تکرار برای هر تیمار  طراحی شده و در 21 مخزن مدور از جنس پلی‌اتیلن با حجم آبگیری 25 لیتر با تراکم 50 قطعه بچه‌ماهی در هر مخزن به‌مدت 45 روز با جیره‌های آزمایشی تغذیه شدند. نتایج نشان داد استفاده از محصولات تجاری ایمکس اولترا و سلماناکس مایع باعث افزایش معنی‌داری در پارامترهای رشد ماهیان در تیمارهای آزمایشی به‌خصوص در سطح 3 گرم در هر کیلوگرم از پربیوتیک ایمکس اولترا در مقایسه با تیمار شاهد گردید (P<0.05). همچنین شاخص‌های بیوشیمیایی عصاره بدن شامل پروتئین تام، گلوکز، AST و ALT نیز در تیمارهای آزمایشی حاوی پربیوتیک در مقایسه با تیمار شاهد اختلاف معنی‌داری نشان دادند.  مدت‌زمان زنده‌مانی بچه‌ماهیان در برابر استرس‌های محیطی نیز در تمام تیمارهای تحت تأثیر پربیوتیک بالاتر از گروه شاهد بود. همچنین میزان مقاومت و مدت زنده‌مانی نوزادان ماهی در مقابله با استرس‌های pH اسیدی، بازی، دما  و آمونیاک در تیمارهای آزمایشی در مقایسه با گروه شاهد افزایش معنی‌داری داشت (P<0.05). براساس نتایج این تحقیق، پری­­بیوتیک ایمکس اولترا با دارا بودن  اولیگوساکارید مانان (MOS) به‌دست آمده از دیواره سلولی مخمر نانوایی (Saccharomyces cerevisiae) با افزودن 1 تا 3 گرم از آن در مقایسه با سطوح مشابه از پری­بیوتیک سلماناکس مایع به‌دست آمده از فرآیند هیدرولیز آنزیمی دیواره مخمر نانوایی با دارا بودن بتا گلوکان و اولیگوساکارید مانان، به جیره غذایی نوزادان بچه‌ماهیان آمور باعث بهبود پارامترهای رشد، شاخص‌های بیوشیمیایی عصاره بدن و مدت ‌زمان مقاومت در برابر استرس‌های محیطی شده و به‌عنوان یک مکمل پری­بیوتیکی در پرورش اولیه این ماهی پیشنهاد می‌گردد.