تعیین حقابه زیست محیطی برای حفظ زیستگاههای کلیدی ماهیان تجاری با مدلسازی اکوهیدرولیکی و شبیه سازی زیستگاه، مطالعه موردی: رودخانه چالوسرود
نویسندگان
1 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان ، صومعه سرا، ایران.
2 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، ایران.
doi
چکیده
تأمین نیاز آبی زیستمحیطی رودخانهها، بهویژه در حوضههای تحت فشار برداشت آب، نقشی کلیدی در پایداری ذخایر آبزیان و سلامت اکوسیستمهای وابسته ایفا میکند. رودخانه چالوسرود، بهعنوان یکی از مهمترین رودخانههای منتهی به دریای خزر، زیستگاه گونههای اقتصادی با ارزشی نظیر ماهی سفید (Rutilus frisii) و قزلآلای رنگینکمان (Oncorhynchus mykiss) است که در سالهای اخیر با کاهش جریان پایه مواجه شده است. هدف این پژوهش، تعیین رژیم جریان اکولوژیک بهینه برای حفظ زیستگاههای کلیدی ماهیان تجاری با استفاده از یک رویکرد تطبیقی اکوهیدرولیکی بود. بدینمنظور، پنج روش متداول و پیشرفته برآورد نیاز آبی زیستمحیطی شامل روشهای هیدرولوژیکی (Tennant، منحنی تداوم جریان، جریان پایه آبزیان) و روشهای اکوهیدرولیکی (محیط خیسشده و مدل شبیهسازی زیستگاه فیزیکی یا PHABSIM) براساس دادههای هیدرولوژیکی ۴۵ ساله و مطالعات میدانی دقیق در ۱۲ بازه از رودخانه بهکار گرفته شد. نتایج نشان داد روشهای هیدرولوژیکی ساده با ارائه مقادیر 34/0 تا 13/15 مترمکعب بر ثانیه، توانایی لازم برای حفاظت از زیستگاه گونههای ماهی را ندارند. روش محیط خیسشده نیز دامنهای وسیع (1/7 تا 8/88 مترمکعب بر ثانیه) را نشان داد که وابستگی شدید نیاز آبی به ریختشناسی مقاطع رودخانه را آشکار ساخت. در مقابل، مدل PHABSIM بهعنوان دقیقترین روش، یک رژیم جریان پویا و گونه محور را مشخص نمود. بهطور مثال، حفظ حداقل 85 درصد از زیستگاه مطلوب ماهی سفید در مرحله تخمریزی مستلزم تأمین دبی حدود 7/5 مترمکعب بر ثانیه در پاییندست رودخانه است. میانگین نیاز آبی برآوردشده توسط این مدل برای کل رودخانه حدود 4/8 مترمکعب بر ثانیه برآورد شد. یافتهها نشان میدهد نیاز آبی زیستمحیطی یک مقدار ثابت نیست، بلکه یک رژیم جریان وابسته به گونه و فصل است. تلفیق مدل PHABSIMبا روش محیط خیسشده بهعنوان چارچوبی علمی و کاربردی برای تعیین حقابه اکولوژیک رودخانههای دارای ارزش شیلاتی بالا توصیه می شود. نتایج همچنین هشدار میدهد که جریان فعلی رودخانه در بسیاری از فصول، بهویژه تابستان، پایینتر از حداقلهای مورد نیاز زیستگاههای ماهیان تجاری است و بازنگری فوری در برنامههای تخصیص آب را ضروری میسازد.