رژیمهای نرخ ارز و تجارت بینالملل شواهدی از مراودات تجاری ایران و شرکای عمده تجاری (رویکرد PPML)
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد دانشکده مدیریت و اقتصاد واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری رشته علوم اقتصادی، گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 استادیار، گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22075/jem.2021.21483.1506چکیده
در مطالعه حاضر تلاش شده است رابطه متقابل رژیم های نرخ ارز و تجارت بین الملل در کشور ایران و شرکای عمده تجاری در چارچوب الگوی جاذبه و با استفاده از رویکرد حداکثر درست نمایی توزیع پوآسون (PPML) در بازه زمانی 2018-1995 بررسی شود. نتایج بیانگر تأثیر مثبت و نقش مؤثر رژیم های نرخ ارز بر میزان افزایش جریان های تجاری است. با توجه به مقادیر متفاوت معنی داری، می توان انتظار داشت تأثیر رژیم های مختلف نرخ ارز بر تجارت متفاوت باشد. از این رو، به سیاستگذاران اقتصادی توصیه می گردد هنگام بررسی عوامل مؤثر بر بهبود مراودات تجاری، رژیم های نرخ ارز را با توجه به سیاست های تجاری کشورها تعیین نمایند.
