بررسی رابطه بین تجاریسازی مؤسسههای حسابرسی و رفاه شخصی حسابرسان
نویسندگان
1 استادیار گروه حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه حسابداری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری گروه حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22103/jak.2022.19266.3692چکیده
هدف: از انگیزههای مهم فارغالتحصیلان رشته حسابداری برای ورود به حرفه حسابرسی کسب رفاه شخصی است. رفاه شخصی پرسنل مؤسسههای حسابرسی تا اندازه زیادی مرتبط با سطح درآمد آنها در مؤسسات حسابرسی است. در پژوهش حاضر رابطه میان رفاه فردی و تجاریسازی در مؤسسههای حسابرسی بررسی شد. روش: این پژوهش از نوع کمی و در دسته مطالعات توصیفی قرار میگیرد. برای جمعآوری دادههای پژوهش از پرسشنامه استفاده شده است. به دلیل نامعین بودن حجم جامعه تعداد 3۶5 پرسشنامه در سال ۱۴۰۰ از حسابرسان تازهکار شاغل در مؤسسههای حسابرسی و سازمان حسابرسی دریافت شد. دادهها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل رگرسیون مورد بررسی قرار گرفت. یافتهها: پژوهش حاضر دو یافته عمده داشت. یافته اول بیانگر رابطه مثبت میان تجاریسازی در مؤسسههای حسابرسی و رفاه شخصی افراد است. یافته دوم بیانگر آن است اندازه مؤسسه حسابرسی تأثیر در تجاریسازی مؤسسههای حسابرسی و رفاه شخصی افراد ندارد. نتیجهگیری: پژوهش حاضر اهمیت مطالعه در زمینه رابطه تجاریسازی و رفاه شخصی حسابرسان را برجسته میکند. حسابرسانی که در مؤسسههای پیشرو بازار کار میکنند، تجاریسازی را یک محرک قوی در زمینه رضایت شغلی خود میدانند منتهی اندازه مؤسسههای حسابرسی تعدیل کننده ارتباط بین تجاریسازی مؤسسههای حسابرسی و رفاه شخصی حسابرسان نیست؛ بنابراین، میتوان نتیجه گرفت مؤسسههای با اندازههای گوناگون درک یکسانی از مقوله تجاریسازی دارند. نتایج این پژوهش میتواند به عنوان معیاری برای مؤسسههای حسابرسی جهت حفظ نیروی کار از طریق افزایش سطح درآمد آنها باشند.
