بومیسازی استانداردهای بینالمللی گزارشگری مالی واحدهای کوچک و متوسط در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه حسابداری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه حسابداری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22103/jak.2022.19156.3687چکیده
هدف: در این پژوهش به بررسی ضرورت اعمال تعدیلات در الزامات شناخت و اندازهگیری استانداردهای بینالمللی گزارشگری مالی واحدهای کوچک و متوسط بر اساس شرایط این واحدهای تجاری در ایران پرداخته شده است. روش: در این پژوهش از روش پژوهش آمیخته استفاده شده است. برای تحلیل دادههای کیفی از روش تحلیل محتوا استفاده شده است. در این راستا با 19 نفر از مدیران و شرکای مؤسسات حسابرسی و اعضاء کمیته تدوین استاندارد سازمان حسابرسی که به روش گلوله برفی انتخاب شدهاند، مصاحبه نیمهساختاریافته انجام گردید. برای تحلیل دادههای کمی از آزمون دوجملهای و فریدمن استفاده شده است. در این راستا از طریق روش نمونهگیری طبقهای، 315 نفر نمونه از میان حسابداران رسمی انتخاب و پرسشنامه میان آنها توزیع گردید. یافتهها: یافتههای پژوهش حاکی از آن است که استانداردهای بینالمللی گزارشگری مالی واحدهای کوچک و متوسط باید در پنج حوزه تعدیل گردد. در استاندارد صورت جریان وجوه نقد، باید ارائه برخی جریانهای نقدی به روش خالص مجاز باشد. در استاندارد داراییهای نامشهود، دارایی نامشهود ایجاد شده در مرحله توسعه، تحت شرایطی باید سرمایهای گردد. در استاندارد ترکیبهای تجاری، واحد تحصیل کننده باید مخارج مرتبط با تحصیل را در دوره تحمل به عنوان هزینه به حساب منظور کند. در استاندارد سرمایهگذاری در واحدهای تجاری وابسته، حسابداری سرمایهگذاری در واحد تجاری وابسته باید به روش ارزش ویژه انجام گیرد و در نهایت در استاندارد مخارج تأمین مالی، مخارج تأمین مالی داراییهای واجد شرایط باید سرمایهای گردد. نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاکی از آن است که بهترین استراتژی در بکارگیری استانداردهای بینالمللی گزارشگری مالی واحدهای کوچک و متوسط، استراتژی تعدیل در برخی الزامات شناخت و اندازهگیری بر اساس شرایط این واحدهای تجاری در ایران است.
