بررسی رشد میگوی وانامی (Litopenaeus vannamei) و ارتباط آن با تنوع و تراکم غذای زنده در مزارع پرورش میگو در سایت میگوی گمیشان، استان گلستان

نویسندگان

1 مرکزتحقیقات ذخایرآبزیان آب‌های داخلی گرگان. موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران.

2 مرکزتحقیقات ذخایرآبزیان آب‌های داخلی گرگان. موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران.

3 مرکزتحقیقات ذخایرآبزیان آب‌های داخلی گرگان. موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران.

4 مرکزتحقیقات ذخایرآبزیان آب‌های داخلی گرگان. موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران.

5 گروه شیلات، دانشکده شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری ایران.

6 مرکزتحقیقات ذخایرآبزیان آب‌های داخلی گرگان. موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران.

7 مرکزتحقیقات ذخایرآبزیان آب‌های داخلی گرگان. موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران.

doi
چکیده

این تحقیق به‌منظور بررسی رابطه رشد میگو با عوامل زیستی و غیرزیستی استخرهای پرورش از خرداد لغایت مهر 1402 در سایت میگوی گمیشان واقع در استان گلستان انجام گردید. تعداد 3 مزرعه از لاین 2، و از هر مزرعه 3 استخر جهت نمونه‌برداری میگو، زئوپلانکتون، فیتوپلانکتون، بنتوز و کیفیت آب استفاده شد. از زئوپلانکتون: فورامینوفورا، کوپه‌پودا، ناپلی کوپه‌پود، انواع نماتد آزاد، لارو پلی‌کت و لارو جوان کرم Streblospio gynobranchiata، گاماروس و لارو حشره Ephydra sp. و روتیفر مشاهده شد. از زئوبنتوز: Nereis، Gammaridae، Chironomidae،Cerastoderma ،Ecorbia  ،Theodonus،Dreissena caspia ،Ephedra ، Streblospio gynobranchiata  شناسایی گردید. بیشترین و کمترین میزان میانگین آمونیاک به‌ترتیب 0/11 و 0/02 میلی‌گرم بر لیتر، بیشترین و کمترین میانگین نیترات به‌ترتیب 0/68 و 0/70 میلی‌گرم بر لیتر، بیشترین و کمترین میزان pH، 8/73 و 8/1، TDS بین 18/63 و 29/45، بیشترین و کمترین میزان شفافیت بین 41 و 160سانتی‌متر، شوری بین 18/8 و31/2گرم بر لیتر، اکسیژن بین 2/6 و 66/8 و بیشترین وکمترین دما بین 22/41 و 29/81 درجه سانتی‌گراد ثبت گردید. بیشترین SGR ثبت شده به‌ترتیب 12/67 متعلق به مزرعه 4 در روز 25 پرورش و کمترین مقدار 0/02±3/7 متعلق به مزرعه 7  درروز 72 پرورش بود. نتایج بررسی همبستگی نرخ رشد ویژه و فاکتورهای فیزیکی و شیمیایی نشان داد که بین نرخ رشد ویژه و اکسیژن همبستگی خطی مستقیم در سطح 1% معنی‌داری (886/0r=)، با شوری همبستگی خطی معکوس در سطح 5% (319/0-r=) دارد. به‌طور کلی، این تحقیق نشان داد که شرایط فیزیکی و شیمیایی آب، به‌ویژه اکسیژن و شوری، نقش مهمی در رشد میگوها دارند. همچنین، کاهش FCR نشان می‌دهد که میگوها ممکن است بخشی از نیازهای خود را از طریق غذای زنده موجود در استخرها تأمین کنند. با این حال، برای بهبود تولید و بهره‌وری، مدیریت بهینه شرایط محیطی و استفاده از فناوری‌های نوین پرورش ضروری است. مدیران مزارع باید توجه بیشتری به میزان غذا، نظارت دقیق بر نحوه غذا‌دهی و تعداد دفعات داشته باشند. در اواخر دوره پرورش، تعویض آب و کاهش شوری می‌تواند از موارد ضروری در بهبود عملکرد میگوها باشد.