تأثیر سبکهای یادگیری بر عملکرد حسابرس با رویکرد مدل چندوجهی تواناییهای میانجی
نویسندگان
1 استادیار گروه حسابداری، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران.
doi
10.22103/jak.2021.18142.3556چکیده
هدف: سبکهای یادگیری، توانمندی فردی و اولویتهایی هستند که نحوه درک، گردآوری و پردازش اطلاعات را تحت تأثیر قرار میدهند. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر سبکهای یادگیری با رویکرد مدل چندوجهی تواناییهای میانجی بر عملکرد حسابرس است. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی- پیمایشی و از منظر هدف نیز، از نوع کاربردی میباشد که از ابزار پرسشنامه استاندارد استفاده شده است. نمونه پژوهش 517 نفر حسابرسان مشغول بهکار در سازمان حسابرسی و موسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی ایران در سال 1399 است که با روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. همچنین، فرضیههای پژوهش از طریق مدلسازی معادلات ساختاری با بهکارگیری نرم افزار پی ال اس، مورد آزمون قرار گرفت. یافتهها: یافتههای پژوهش حاضر، نشان میدهد که سبکهای یادگیری با رویکرد مدل چندوجهی تواناییهای میانجی بر عملکرد حسابرس تأثیر معنادار دارند. همچنین، سبکهای یادگیری مفهومسازی انتزاعی ترتیبی، تجربه عینی ترتیبی، مفهومسازی انتزاعی پیشامدی و تجربه عینی پیشامدی به ترتیب بیشترین تأثیر را بر عملکرد حسابرس دارند. نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان میدهد سبکهای یادگیری، عملکرد حسابرس را تحت تأثیر قرار میدهد. لذا، نتایج پژوهش میتواند موجب بهبود تصمیمگیری و قضاوت حرفهای حسابرس گردد و مفاهیم نظریه یادگیری بر پایه مدل چندوجهی تواناییهای میانجی را وارد متون تحقیقات رفتاری در حسابرسی نماید.