تأثیر سبک‌های یادگیری بر عملکرد حسابرس با رویکرد مدل چندوجهی توانایی‌های میانجی

نویسندگان

1 استادیار گروه حسابداری، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران.

doi
10.22103/jak.2021.18142.3556
چکیده

هدف: سبک‌های یادگیری، توانمندی فردی و اولویت‌هایی هستند که نحوه درک، گردآوری و پردازش اطلاعات را تحت تأثیر قرار می‌دهن‍د. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر سبک‌های یادگیری با رویکرد مدل چندوجهی توانایی­های میانجی بر عملکرد حسابرس است. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی- پیمایشی و از منظر هدف نیز، از نوع کاربردی می‌باشد که از ابزار پرس‍‍‍‍ش­نامه اس‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍تاندارد اس‍‍‍‍‍تفاده شده است. نمونه پژوهش 517 نفر حسابرسان مشغول به­کار در سازمان حسابرسی و موسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی ایران در سال 1399 است که با روش نمونه­گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. هم‍‍‍‍‍چنین، فرضیه‌های پژوهش از طریق مدل­س‍‍‍‍‍‍‍ازی مع‍‍‍‍‍‍‍‍ادلات س‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍اخ‍تاری با به­کارگی‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ری نرم افزار پی ال اس، مورد آزمون قرار گرف‍‍‍‍ت. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش حاضر، نشان می‌دهد که سبک‌های یادگیری با رویکرد مدل چندوجهی توانایی­های میانجی بر عملکرد حسابرس تأثیر معنادار دارند. همچنین، سبک‌های یادگیری مفهوم‌سازی انتزاعی ترتیبی، تجربه عینی ترتیبی، مفهوم‌سازی انتزاعی پیشامدی و تجربه عینی پیشامدی به ترتیب بیشترین تأثیر را بر عملکرد حس‍‍ابرس دارند. نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان می‌دهد سبک‌های یادگیری، عملکرد حسابرس را تحت تأثیر قرار می‌دهد. لذا، نتایج پژوهش می‌تواند موجب بهبود تصمیم‌گیری و قضاوت حرفه‌ای حسابرس گردد و مفاهیم نظریه یادگیری بر پایه مدل چندوجهی توانایی­های میانجی را وارد متون تحقیقات رفتاری در حسابرسی نماید.