بررسی معیارهای پیچیدگی شرکت و تأخیر در ارائه گزارش حسابرسی: با رویکرد فراتحلیل

نویسندگان

1 استادیار گروه حسابداری، دانشگاه قم، قم، ایران.

2 کارشناس ارشد گروه حسابداری، دانشگاه قم، قم، ایران.

doi
10.22103/jak.2021.18232.3575
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر بکارگیری رویکرد فراتحلیل در جهت ترکیب و تحلیل یافته‌های متناقض حاصل از پژوهش‌های مختلف در زمینه بررسی تأثیر ویژگی‌‌ها و معیارهای پیچیدگی شرکت صاحبکار بر تأخیر ارائه گزارش حسابرسی است.روش: جهت دست یافتن به هدف پژوهش با استفاده از روش لیپسی و ویلسون (2001) و آزمون‌های Q کوکران و اِگر، تعداد 77 پژوهش (20 پژوهش داخلی از سال‌ 1389 تا 1398 و 57 پژوهش خارجی از سال‌ 1989 تا 2019) مورد بررسی قرار گرفتند. این پژوهش‌ها تأخیر گزارش حسابرسی و معیارهای پیچیدگی شرکت به ترتیب به عنوان متغیرهای وابسته و مستقل در نظر گرفته بودند.یافته‌ها: نتایج پژوهش حاکی از آن است که میان اندازه شرکت صاحبکار و تأخیر گزارش حسابرسی ارتباط منفی وجود دارد، در حالیکه اقلام غیرمترقبه، شرکت فرعی، ادغام یا تحصیل، فروش خارجی، تجدید ارائه صورت‌های مالی و بخش‌های تجاری شرکت، با تأخیر گزارش حسابرسی رابطه مثبت دارند.نتیجه‌گیری: نتایج فراتحلیل حاضر نشان داد یکی از معیارهای پیچیدگی که در اکثر پژوهش‌ها استفاده شده است بزرگی و اندازه شرکت صاحبکار است. شرکت‌های بزرگتر با در اختیار داشتن منابع و امکانات بیشتر، خواستار حسابرسی سریع‌تر و کاهش تأخیر در گزارش حسابرس هستند، همچنین می‌توان بیان نمود که وجود سایر معیارهای مرتبط با پیچیدگی شرکت، گسترش فرآیند حسابرسی و افزایش تأخیر در ارائه گزارش حسابرسی را در پی خواهند داشت.