مسئولیت اجتماعی دانشگاه ها در مقابل بحران کرونا (کووید 19)
نویسندگان
1 موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی
2 موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی
3 موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی
doi
10.52547/irphe.28.3.217چکیده
شیوع و تداوم ویروس همهگیر کرونا، مردم و دولت را با روزهای سخت و سهمگینی مواجه کرد. در این مدت خسارتها و زیانهای جبرانناپذیری بر کشور تحمیل شد. دانشگاه ها بهعنوان نهاد علمی و مردمی در وقوع بحران ها، در کنار دولت ها نقش هادی، راهنما، آگاهکننده و تسهیلکننده را دارند و وظایف خود را در قالب مسئولیت اجتماعی انجام می دهند. هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی مسئولیت اجتماعی دانشگاه ها در زمان بحران به ویژه بحران کرونا بود تا ضمن تبیین ابعاد مسئولیت اجتماعی، شاخصها و اقدامات و فعالیت نمونه انتخاب شده از دانشگاه های ایران بررسی و تحلیل شود. این پژوهش اکتشافی از نظر هدف توسعه ای و از نظر روش تجربی و از دید صبغه پژوهش کیفی بود. ابزار جمعآوری اطلاعات مطالعات کتابخانه ای و بررسی سایت دانشگاه ها و روش غالب در این پژوهش اسنادی بود. برای روایی و تقلیل داده ها در دو مرحله از دیدگاه 15 نفر از اعضای هیئت علمی و خبرگان استفاده و 15 دانشگاه بررسی شد. یافته ها نشان داد که دانشگاه ها هرکدام عملکردهای متفاوتی را از نظر ابعاد و عناصر مسئولیت اجتماعی داشتهاند که اطلاع از این ابعاد و مقایسه کارکرد هرکدام از آنها می تواند راهگشای اقدامات اساسی و جهتگیریهای دانشگاه ها باشد. ابعاد یادشده شامل بعد آموزشی (شامل فعالیت های دانشجویی، فعالیت های ارتباطی و فعالیت های آموزشی)، بعد شناختی (شامل طرحهای نوآورانه در تولید محصول متناسب با بحران کرونا، فعالیت های پژوهشی و تولید علم و دانشافزایی)، بعد قانونی (شامل وضع قوانین متناسب با شرایط بحران کووید 19)، بعد بشردوستانه (شامل حمایت از قشرهای آسیبدیده و همکاری با سایر مراکز در مبارزه با کووید 19)، بعد اخلاقی (شامل ارائه اطلاعات و توجه به ذینفعان) و بعد اطلاعرسانی (شامل بالا بردن آگاهی و اطلاعرسانی در زمینه پیشگیری، کنترل و مدیریت کرونا ویروس) بود.