اثر فساد بر توسعه انسانی (مدل رگرسیون کوانتایل)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه اقتصاد، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 استاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
3 دانشیار، گروه اقتصاد، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
4 استادیار، گروه اقتصاد، حسابداری و مدیریت گردشگری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، رشت، ایران
doi
10.22075/jem.2020.19166.1398چکیده
شاخص توسعه انسانی، ابزاری مورد قبول عموم برای اندازه گیری سطح رفاه می باشد. عوامل متعددی بر شاخص توسعه انسانی موثرند. یکی از این عوامل، فساد می باشد. از اینرو در پژوهش حاضر، با استفاده از روش رگرسیون کوانتایل، تاثیر فساد بر شاخص توسعه انسانی در ایران و کشورهای منتخب منطقه در بازه زمانی 2017-2004 مطالعه شده است. نتایج برآورد مدل نشان می دهد که در سطح معناداری 5 درصد، شاخص ادراک فساد تاثیر منفی بر توسعه انسانی دارد. تاثیر آزادی اقتصادی بر توسعه انسانی نیز مثبت میباشد. بالا بودن نرخ شهرنشینی نیز تاثیر مثبت بر سطح توسعه انسانی دارد. همچنین تاثیر نرخ بیکاری بر توسعه انسانی منفی میباشد. تاثیر شاخصهای دموکراسی و نرخ دستمزد واقعی بر توسعه انسانی نیز مثبت میباشند.
