تکمیل نظام حقوقی حاکم بر حملونقل بینالمللی توسط عرفهای فراملی
نویسندگان
1 استادیارگروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشکده حقوق، الهیات وعلوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار گروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشکده حقوق وعلوم سیاسی ، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران
3 دانشآموخته دکتری حقوق بینالملل عمومی، گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکده حقوق، الهیات وعلوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/isj.2021.262444.1330چکیده
در کنوانسیونها و قطعنامههای سازمانهای بینالمللی که موضوعشان حقوق حملونقل بینالمللی است، تابعان فعال نقش کمتری را در اجرای مقرراتی که خود وضع کردهاند دارند. دولتها و سازمانهای بینالدولی در راستای نیاز جامعه حملونقل این مقررات را تصویب کرده و از جهتی سعی در به نظم درآوردن و یکپارچهسازی آنها دارند. این مقررات با عرفهای فراملی تکمیل میشوند و این عرفها معاهدات و قطعنامهها را بدون هیچ تغییری قابل ملاحظهای، شکلدهی میکنند. در این مقاله سؤال اصلی ما این است که عرفهای فراملی تابعان منفعل، چگونه باعث تکمیل کنوانسیونهایی میشوند که تابعان فعال وضع کردهاند؟ زوایای حقوقی عدم مطابقت عرفهای فراملی با کنوانسیونها و قطعنامههای حملونقلی و نیز تأثیری که در تفسیر و تضمین اجرای معاهدات حملونقل دارند را با شیوه توصیفی و تحلیلی مورد بررسی قرار دادیم و در پایان به این نتیجه رسیدیم که میزان امری بودن معاهده یا قطعنامه اجازه به وجود آمدن عرف مؤخر یا ثانوی را میدهد، شکلگیری عرف مؤخر امری اجتنابناپذیر است و نقش مثبتی را هم در احراز مسؤولیت و ضمانت اجرا خواهد داشت.