پرورش Artemia urmiana در پساب تصفیه‌خانه شهری و آب شور زیرزمینی و بررسی تأثیر آن بر رشد، بازماندگی و فاکتورهای تولیدمثلی

نویسندگان

1 پژوهشکده آرتمیا و آبزی‌پروری، دانشگاه ارومیه ارومیه ایران.

2 پژوهشکده آرتمیا و آبزی‌پروری، دانشگاه ارومیه ارومیه ایران.

3 پژوهشکده آرتمیا و آبزی‌پروری، دانشگاه ارومیه ارومیه ایران.

doi
چکیده

باتوجه به اهمیت پرورش آرتمیا به­ عنوان یک منبع غذایی بسیار با ارزش در تغذیه لارو آبزیان و با توجه به محدودیت استفاده از منابع آبی سالم، این مطالعه به ­منظور بررسی پرورش آرتمیا ارومیانا (Artemia urmiana) در آب­ های پساب تصفیه ­خانه شهری و آب شور زیرزمینی و تأثیر آنها بر رشد، بازماندگی و فاکتورهای تولیدمثلی انجام شد. بدین‌منظور، آرتمیا در 6 تیمار و 3 تکرار شامل کنترل (شوری 60)، کنترل (شوری 120)، پساب تصفیه‌خانه (شوری 60)، پساب تصفیه­ خانه (شوری 120)، آب شور زیرزمینی (شوری 60) و آب شور زیرزمینی (شوری 120) تقسیم شدند. در طول مدت پرورش همه گروه ­ها به ­صورت مساوی با جلبک تک سلولی Dunaliella salina و سوسپانسیون سبوس گندم تغذیه شدند. فاکتورهای رشد، بازماندگی و تولیدمثلی در روزهای 8، 11، 14، 17، 20 و 23 محاسبه شدند. نتایج نشان داد که به­ طور کلی میزان رشد در آرتمیاهای پرورش‌یافته در پساب تصفیه ­خانه شهری (شوری 120) در سطح معنی‌داری بالاتر از سایر تیمارها بود (0/05>P). میزان بقا اگرچه در پساب تصفیه­ خانه کمتر از آب معمولی بود اما این اختلاف در سطح معنی ­داری مشاهده نشد (0/05<P). نتایج تعداد اولاد و تعداد ناپلی در آرتمیاهای پرورش یافته در آب تصفیه‌خانه با شوری 120 به­ طور معن ی­داری بیشتر از گروه کنترل بود (0/05>P). از نتایج به ­دست آمده می ­توان چنین استنباط کرد که استفاده از آب­ های نامتعارف می ­توانند پتانسیل ایجاد محیط مناسبی را جهت پرورش آرتمیا ارومیانا داشته باشند.