فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مطالعه با هدف بررسی محتویات دستگاه گوارش خیار دریایی Holothuria  leucospilota در منطقه گردشگری اسکله تفریحی جزیره کیش در جنوب ایران انجام شده است. نمونه‌برداری در دو فصل تابستان و زمستان سال 1398 به‌صورت تصادفی در عمق 5 تا 10 متری از ایستگاه اسکله تفریحی، با جمع‌آوری 5 نمونه در هر فصل توسط غواص انجام شد. خیارهای دریایی در دمای 20- درجه سانتی‌گراد درون فویل آلومینیوم نگهداری شدند. علاوه بر این، پارامترهای محیطی محل صید مانند دما، شوری و pH آب با استفاده از مولتی‌متر تعیین شدند. نتایج نشان داد که دمای آب در فصل تابستان 27/44 درجه سانتی‌گراد و در فصل زمستان 15/44 درجه سانتی‌گراد بوده و اختلاف معنی‌داری بین این دو فصل وجود دارد (0/05>P). همچنین شوری آب در فصل زمستان بیشتر از فصل تابستان بود. پس از ارزیابی دستگاه گوارش نمونه‌های صید شده، در فصل زمستان هیچ روده خالی مشاهده نشد، در حالی‌که در فصل تابستان 45% روده‌ها خالی و مابقی آنها پر بودند. شدت تغذیه در فصل زمستان با میانگین 0/08±7/04 در مقایسه با فصل تابستان، بالاتر بود. بررسی محتویات روده نمونه‌ها در هر فصل نشان داد که دیاتومه‌ها، جلبک‌های سبز-آبی، فرامینفرها، شکم‌پایان، دوکفه‌ای‌ها، نماتودها و آمفی‌پودها از جمله ارگانیسم‌های غالب در دستگاه گوارش این گونه خیار دریایی بودند. به‌طوری‌که در فصل تابستان درصد دیاتومه‌ها 44/8%، جلبک‌های سبز-آبی 31/4%، فرامینفرها 13/6%، شکم پایان 5/2%، دوکفه‌ای‌ها 4/6%، نماتودها 0/2% و آمفی‌پودها 0/2% بود. در حالی‌که در فصل زمستان درصد این ارگانیسم‌ها به‌ترتیب 52/4%، 26/6%، 12%، 4/6%، 6/3%، 0/4% و 0/4% بود. با وجود اختلاف معنی‌دار بین درصد دیاتومه‌ها، جلبک‌های سبز-آبی، فرامینفرها، شکم‌پایان و دوکفه‌ای‌ها در دو فصل، اختلاف معنی‌داری در درصد نماتودها و آمفی‌پودها در دو فصل مشاهده نشد. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که دیاتومه‌ها و جلبک‌های سبز-آبی از اجزای اصلی رژیم غذایی خیار دریایی H. Leucospilota در جنوب ایران، ساحل کیش هستند و استفاده از این موجودات برای پرورش این گونه خیار دریایی در این منطقه پیشنهاد می‌شود.