اقدامات و خدمات شهاب‌الدین احمدخان نیشابوری در دوره اکبرشاه بابری

نویسندگان

1 دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه پیام نور

doi
10.22059/jhic.2018.262780.653919
چکیده

در دوره بابریان/تیموریان هند، شمار زیادی از ایرانیان به هند مهاجرت کردند و تعدادی از آنها در مشاغل مهم حکومتی به‌کار گرفته شدند. تمایل برخی از شاهان تیموری به استفاده از توان مهاجران ایرانی برای تثبیت حکومت و دفع مخالفان و نیز اداره امور اداری و نظامی، موجب استخدام آنها در دربار و دیوان شد. این مقاله به اقدامات و فعالیت‌های یکی از این مهاجران ایرانی یعنی سید شهاب‌الدین احمد نیشابوری در دربار بابریان پرداخته است. عنایت اکبرشاه به شهاب‌الدین و حمایت برخی از شخصیت‌های متنفذ دربار چون مادر ایرانی شاه، از جمله عوامل نفوذ و رشد وی بود. به‌علاوه عواملی چون منفعت طلبی شهاب‌الدین و رقابت آشکار و نهان عناصر غیرایرانی خاصه جغتائیان/تورانیان با ایرانیان در تصاحب مشاغل حکومت بابریان و نیز برخی اختلافات و رقابت‌های داخلی بین ایرانیان مهاجر، موجب اشتغال دراز مدت وی در مناصب و مشاغل حکومتی بود.