اثرات فـرمهای آلی، معدنی و نانـوذرات عناصـر روی و منگنز بر رشد، تکـوین و بازماندگی لارو مـاهی شانک زردباله (Acanthopagrus arabicus) با استفاده از روش غنیسـازی غذای زنده
نویسندگان
1 پژوهشکده آبزیپروری جنوب کشور، اهواز، ایران.
2 پژوهشکده آرتمیا و آبزیپروری دانشگاه، ارومیه، ارومیه، ایران.
3 پژوهشکده آرتمیا و آبزیپروری، دانشگاه ارومیه ارومیه ایران.
4 پژوهشکده خلیج فارس، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
5 انستیتو ایرتا، واحد آبزیپروری، اسپانیا.
doi
چکیده
جهت بررسی اثرات غنیسازی غذاهای زنده با منابع مختلف روی (Zn) و منگنز (Mn) بر لارو ماهی شانک زردباله، یک دوره پرورشی بهمدت 42 روز انجام پذیرفت. چهار منبع مختلف Zn و Mn برای غنیسازی روتیفر و آرتمیا استفاده شد: جلبک غنیشده با سولفات Zn-Mn، نانوذرات ZnوMn ، فرم آلی (گلیسینات ZnوMn) و فرم معدنی (سولفات Zn وMn ). گروه شاهد بدون غنیسازی بود. لاروها در مخازن استوانهای حاوی آب دریا توزیع شدند و با روتیفر و آرتمیا تغذیه شدند. در پایان دوره، مقاومت ماهیان در برابر تنشهای محیطی مورد سنجش قرار گرفت. نتایج بهدست آمده از بررسی نمونهها در پایان دوره نشان داد، لاروهایی که با جلبک غنیشده با سولفاتZn-Mn و غذاهای زنده غنیشده با Zn-Mn آلی تغذیه شده بودند، وزن مرطوب و طول کل بیشتری داشتند. گروه شاهد، جلبک غنیشده با Zn-Mn و غذاهای زنده غنیشده با نانو ذرات Zn-Mn، فعالیت کاتالاز بیشتری داشتند. همچنین لاروهایی که با غذاهای زنده غنیشده با Zn-Mn تغذیه شدند، فعالیتهای آنتیاکسیدانی بیشتری نسبت به گروه شاهد نشان دادند. میزان فعالیت آنزیم آمیلاز در گروه شاهد در مقایسه با سایر تیمارها پایینتر بود؛ اگرچه این اختلاف با تیمار آلی معنیدار نبود. فعالیت آنزیم کیموتریپسین در گروه شاهد بهطور معنیداری کمتر از سایر تیمارها بود؛ همچنین فعالیت آنزیم تریپسین در گروه شاهد کمتر بود درحالیکه این شاخص در تیمارهای غنی شده با مواد نانو و معدنی بهطوری معنیدار بیشتر از سایر تیمارها بود. غنیسازی غذای زنده با Zn وMn از طریق غنیسازی جلبک با منابع آلی میتواند منجر به بهبود عملکرد متابولیکی و عملکرد رشد بالاتر، کاهش استرس اکسیداتیو و افزایش ظرفیت آنتیاکسیدانی و نیز تقویت مکانیسمهای دفاع سلولی در لاروهای Acanthopagrus arabicus شود.