اثرات سطوح مختلف زایلوالیگوساکارید جیره غذایی بر برخی شاخصهای بیوشیمیایی خون، ساختار بافت روده و بیان ژنهای وابسته به رشد و ایمنی ماهی صبیتی (Sparidentex hasta)
نویسندگان
1 گروه شیلات، دانشکده علوم و فناوری نانو و زیستی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
2 گروه شیلات، دانشکده علوم و فناوری نانو و زیستی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
3 گروه شیلات و زیستشناسی دریا، پژوهشکده خلیج فارس، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
4 گروه تکثیر و پرورش آبزیان، پژوهشکده آرتمیا و آبزیپروری، دانشگاه ارومیه، ایران.
5 گروه زیستفناوری، پژوهشکده خلیج فارس، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
doi
چکیده
استفاده از پریبیوتیکها بهعنوان جایگزین بهدلیل استفاده بیش از حد از آنتیبیوتیکها اهمیت کاربردی در پرورش ماهی پایدار دارد. اخیراً نشان داده شده است که پریبیوتیکها در پرورش ماهی مزایایی مانند تقویت رشد، تحریک سیستم ایمنی و کنترل بیماری دارند. هدف از انجام این مطالعه، بررسی اثرات پریبیوتیک زایلوالیگوساکارید جیره بر بر برخی شاخصهای بیوشیمیایی خون، ساختار بافت روده و بیان ژنهای وابسته به رشد و ایمنی ماهی صبیتی (Sparidentex hasta) میباشد. سه جیره غذایی حاوی مکمل زایلوالیگوساکارید با سطوح صفر، 0/5 و 1 درصد فرموله و بهمدت 8 هفته مورد آزمایش قرار گرفت. 180 قطعه ماهی (میانگین وزنی 0/8±35/14 گرم) بهصورت تصادفی در 9 مخزن فایبرگلاس 300 لیتری آب دریا ( 20 ماهی در هر مخزن) و هر تیمار غذایی در سه تکرار قرار گرفتند. غذادهی ماهیها بهصورت دو وعده در روز انجام شد. نتایج نشان داد محتوی گلوکز و تریگلیسرید پلاسما تیمارهای آزمایشی تحت تأثیر سطوح پربیوتیک جیره قرار نگرفت (0.05<P). میزان کلسترول در تیمار 5/0 درصد زایلوالیگوساکارید بهطور معنی داری بالاتر از گروه شاهد بود (0.05>P). جیره غذایی حاوی زایلوالیگوساکارید هیچگونه تأثیر معنی داری بر روی مورفولوژی روده نداشت (0.05<P). همچنین اختلاف معنیداری در سطح بیان ژن وابسته به ایمنی و رشد تیمارهای آزمایشی در مقایسه با شاهد مشاهده نشد (0.05<P). بهطور کلی، این مطالعه نشان داد که افزودن پریبیوتیک به جیره در مقادیر 0/5 و 1 درصد اثرات معنیداری بر فاکتورهای اندازهگیری شده نداشت.
