اثر تعاملی توسعه مالی و سرمایه گذاری مستقیم خارجی بر سرمایه گذاری داخلی (شواهدی از کشورهای شرق و غرب آسیا، شامل ایران)
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد دانشگاه بجنورد
2 استادیار و مدیر دفتر مدل سازی اقتصاد ایران، دانشگاه امام صادق(ع)
3 کارشناسی ارشد علوم اقتصادی و مدرس دانشگاه بجنورد
doi
10.22075/jem.2019.18553.1362چکیده
از زمانی که سرمایهگذاری مستقیم خارجی وارد ادبیات اقتصادی جهان شد، کشورها با ایجاد زیرساختهای انگیزشی مناسب به دنبال جذب هرچه بیشتر این نوع از سرمایهگذاریها بودند. اثرگذاری سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر سرمایهگذاری داخلی ممکن است تحت تاثیر شرایط اقتصادی مختلف کشور میزبان از جمله توسعه مالی آنها قرار گیرد. از این رو در این مقاله، اثر تعاملی بین توسعه مالی و سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر سرمایهگذاری داخلی در دو گروه کشورهای شرق و غرب آسیا (شامل ایران) در دوره زمانی 2017-1980 با استفاده از روش دادههای تابلویی بررسی شده است. نتایج بیانگر آن است که اثر تعاملی توسعه مالی و سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر سرمایهگذاری داخلی در کشورهای غرب آسیا، منفی بوده، در حالی که این اثر در کشورهای شرق آسیا، مثبت بوده است. به عبارت دیگر در کشورهای شرق آسیا، بهدلیل برخورداری از بازارهای مالی توسعهیافته و جلب اعتماد سرمایهگذاران خارجی برای سرمایهگذاری در این کشورها، زمینههای افزایش سرمایهگذاری داخلی فراهم شده است. بنابراین، به سیاستگذاران اقتصادی توصیه میشود به منظور افزایش سرمایهگذاری داخلی، شرایط مناسب برای توسعه مالی و زمینههای ورود سرمایهگذاران خارجی به کشور را فراهم نمایند.