فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

داشتن مدل‌های دقیق و در عین حال ساده برای پیش‌بینی سیلاب، قابلیت‌های زیادی به سیستم‌های هشدار سیل اضافه می نماید. در این تحقیق سعی بر آن شد تا با استفاده از داده های دبی روزانه به مدت پانزده سال (سال‌های 2001 تا 2015) در شش ایستگاه هیدرومتری که در قالب سه بازه مطالعاتی بر روی رودخانه‌های زرینه‌رود و سیمینه‌رود قرار گرفته بودند و همچنین با استفاده از مدل تحلیلی ADZ و فرم گسسته زمانی آن که تحت عنوان تابع انتقال نام‌گذاری می‌شود، اقدام به روندیابی سیلاب در رودخانه‌های مذکور گردید. ابتدا درجه صورت و مخرج در تابع انتقال که نشان دهنده تعداد زیر بازه‌ها و نحوه اتصال آن‌ها به همدیگر است، استخراج شد که در این مطالعه، بهترین توابع انتقال بدست آمده دارای یک زیربازه تشخیص داده شدند. سپس خود مقادیر ضرایب صورت و مخرج تابع انتقال در هر سه بازه، از طریق جعبه ابزار CAPTAIN محاسبه شده و در کنار آن پارامتر‌های آماری مربوط به توزیع‌ها نیز شامل پارامتر یانگ (YIC)، Rt2 و EVN استخراج گردید و مقادیر مربوط به این پارامترها برای بازه داشبند بوکان-پل بوکان، آلاسقل-صفاخانه و پل قشلاق-پل آنیان به ترتیب به صورت سری‌های سه تائی (241/5-، 879/0 و 86/10-)، (954/3-، 903/0 و 43/9-) و (792/2-، 920/0 و 139/8-) بدست آمد. نمودارهای ترسیم شده از طریق این توابع انتقال، نشان دهنده انطباق بسیار خوب با داده‌های مشاهداتی است. در نهایت نتیجه گیری گردید که این روش از سایر روش‌های روندیابی سیل، که در دقیق‌ترین حالت خود شامل حل کامل معادلات سنت ونانت هستند، ساده‌تر می باشد.