مصادره اموال کارگزاران حکومتی در ایران دوره اسلامی تا پایان صفویان
نویسندگان
1 استاد، گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری تاریخ و تمدن ملل اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه تربیت حرفهای، دانشگاه فرهنگیان
4 استادیار گروه تاریخ اجتماعی، بنیاد دایره المعارف اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22059/jhic.2018.249979.653862چکیده
در سنت اسلامی، مصادره اموال صاحبمنصبان متخلف، دستکم از زمان خلیفه دوم چونان تنبیهی اداری به کار گرفته میشده است، این شیوه با وجود چنین کارکردی، به سرعت به یکی از راههای کسب درآمد در دولتهای مسلمان بدل شد. در پژوهش حاضر ضمن بررسی تحولات مفهوم مصادره، حوزه کاربردی این اصطلاح، به ویژه در محدوده قلمرو دولتهای حاکم بر ایران تا پایان عصر صفوی بررسی شده است. نویسندگان کوشیده اند از میان گزارشهای ناظر بر انواع مصادرههایی که در ایران دوره اسلامی روی داده، تاریخچه ای از مصادره اموال کارگزاران دولتی ترتیب دهند و درضمن آن نشان دهند که مصادره در ساختارهای معطوف به تأمین مالی این دولتها به عنوان یک منبع درآمدِ دستکم تکمیلی و قابل پیشبینی و برنامهپذیر، سخت محل توجه بوده است.
