پایداری مالی شرکت و گزارشگری مالی متقلبانه: نقش کیفیت ساز و کارهای راهبری شرکتی
نویسندگان
1 استادیار گروه حسابداری، مؤسسه آموزش عالی باختر، ایلام، ایران.
2 دانشیار گروه حسابداری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.
doi
10.22103/jak.2021.17763.3515چکیده
هدف: در مواردی که شرایط مالی شرکت ناپایدار و رشدی کمتر از میانگین صنعت تجربه میکند، مدیریت ممکن است برای ارائه تصویری پایدار از سلامت مالی شرکت به گزارشگری متقلبانه متوسل شود. از طرفی هرچه کیفیت راهبری شرکتی بالاتر باشد، تمایل به گزارشگری مالی متقلبانه کاهش مییابد. هدف این پژوهش، آزمون رابطه پایداری مالی با گزارشگری مالی متقلبانه و بررسی نقش تعدیلکنندگی کیفیت سازوکارهای راهبری شرکتی بر این رابطه است. روش: چهار فرضیه پژوهش با استفاده از نمونهای متشکل از 102 شرکت پذیرفته شده در بورس تهران طی دوره 1394 الی 1398 و بکارگیری رگرسیون لجستیک آزمون شدند. یافتهها: نتایج نشان داد که پایداری مالی (برحسب رشد داراییها) رابطه مثبت و معناداری با گزارشگری مالی متقلبانه دارد، ولی رابطه معناداری بین پایداری مالی(بر حسب Z-Score) و گزارشگری مالی متقلبانه مستند نشد. علاوه بر این، کیفیت سازوکارهای راهبری شرکتی بر رابطه بین رشد داراییها وگزارشگری مالی متقلبانه نقش تعدیلکنندگی ندارد، در حالی که رابطه بین Z-Score و گزارشگری مالی متقلبانه را تضعیف میکند. نتیجهگیری: در شرایط پایداری مالی ضعیف، انگیزه گزارشگری مالی متقلبانه افزایش مییابد. این انگیزه در محیطی با کنترلهای نامناسب مضاعف میشود. در ناپایداری مالی ارتقای کیفیت سازوکارهای راهبری شرکتی میتواند احتمال گزارشگری مالی متقلبانه را کاهش دهد.
