بررسی نقش تقسیم نیروی کار به دو بخش داخلی و خارجی در اقتصاد ایران در چهارچوب یک مدل تعادل عمومی تصادفی پویا
نویسندگان
1 استادیار اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار
2 مربی اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار
doi
10.22075/jem.2019.18181.1339چکیده
تجربه کشورها نشان داده که سهولت در جابجایی نیرویکار در قالب همکاری مشترک از کشوری به کشورهای دیگر دارای مزایای گوناگونی بوده و اثرات مهمی بر متغیرهای اقتصاد کلان خواهد داشت. نظر به این اهمیت، مقاله حاضر به ارائه یک مدل کالیبره شده تعدیلی برای اقتصاد ایران میپردازد که در آن نیرویکار قادر است از بخش اقتصاد داخلی به خارج از کشور حرکت نماید. در این مدل برای سهولت بررسی نقش تفکیک نیرویکار یک چارچوب اقتصاد باز کوچک در نظر گرفته شده و میانگین عرضه نیرویکار خانوار با توجه به ناهمگنی عوامل به دو بخش نیرویکار داخلی و خارجی تقسیم شده است. نتایج لحاظ نیرویکار قابل تفکیک در اینگونه مدلها موجب ایجاد تفاوتی ویژه گردیده و نشان میدهد تولید داخلی با توجه به شوک مثبت در دستمزدهای خارجی کاهش یافته و باعث میگردد نیرویکار از تولید داخلی دور شده و به سمت اشتغال در بازار خارجی برود و این در حالی است که مصرف خصوصی نیز افزایش مییابد. همچنین نتایج نشان میدهند که در این مدل بدلیل افزایش در درآمد نیرویکار خارجی و به تبع آن افزایش درآمدهای ارزی، خالص صادرات افزایش یافته و اوراق قرضه خارجی کاهش خواهد یافت. در نهایت میتوان گفت که جابجایی نیرویکار به خارج از کشور منجر به افزایش درآمدهای ارزی شده و رفاه را افزایش داده است.