بررسی تأثیر کیفیت اطلاعات حسابداری بر رابطه بین اندازه غیربهینگی ساختار سرمایه و ناکارایی سرمایهگذاریهای واحد تجاری
نویسندگان
1 استادیار گروه حسابداری، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران.
2 استادیار گروه حسابداری، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
3 دانشجوی دکتری گروه حسابداری، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
4 استادیار گروه اقتصاد، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
doi
10.22103/jak.2021.17782.3518چکیده
هدف: در این پژوهش به بررسی تأثیر کیفیت اطلاعات حسابداری بر رابطه بین اندازه غیربهینگی ساختار سرمایه و ناکارایی سرمایهگذاریهای واحد تجاری پرداخته شده است. روش: با جمع آوری دادههای 147 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره 1398-1383 فرضیههای پژوهش بررسی شدند. کیفیت اطلاعات حسابداری با استفاده از مدل فرانسیس و همکاران (2005) و ناکارایی سرمایهگذاریها با استفاده از مدل بیدل و همکاران (2009) اندازهگیری شد و اندازه غیربهینگی ساختار سرمایه با استفاده از مدل ساین و ویلیامز (2015) مورد سنجش قرار گرفت. یافتهها: یافتههای پژوهش حاکی از این است که افزایش اندازه غیر بهینگی ساختار سرمایه منجر به افزایش میزان ناکارایی سرمایهگذاریهای واحد تجاری میشود. از سوی دیگر، کیفیت اطلاعات حسابداری، ارتباط میان غیربهینگی ساختار سرمایه و ناکارایی سرمایهگذاریهای واحد تجاری را تعدیل میکند. نتیجهگیری: کیفیت اطلاعات حسابداری به عنوان یکی از عوامل کاهش عدم تقارن اطلاعاتی میتواند با تعدیل جریانهای نقد در دسترس و همچنین کاهش نرخ بهره مورد انتظار غیر بهینگی ساختار سرمایه را کاهش و منجر به کاهش ناکارایی سرمایهگذاریهای واحد تجاری شود.