بررسی آثار قابلیت مقایسه حسابداری بر کارایی سرمایهگذاری در نیروی کار: نقش تعدیلگر محدودیت در تأمین مالی، نظارت درونسازمانی و برونسازمانی
نویسندگان
1 استادیار گروه حسابداری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
2 استادیار گروه حسابداری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
3 استادیار گروه حسابداری و مالی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
4 استادیار گروه حسابداری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
doi
10.22103/jak.2021.17702.3501چکیده
هدف: یکی از مهمترین تصمیمات شرکتها که دارای پیامدهای مهم اقتصادی در بلندمدت است، تصمیمهای مرتبط با نیروی کار است. بر همین اساس در این پژوهش به بررسی نقش یکی از کلیدیترین ویژگیهای کیفی اطلاعات حسابداری (قابلیت مقایسه حسابداری) بر کارایی سرمایهگذاری در نیروی کار پرداخته شده است؛ در این بین نقش تعدیلی ویژگیهای محدودیت در تأمین مالی، نظارت درونسازمانی و برونسازمانی مورد بررسی قرار گرفته است.روش: برای انجام تحلیلهای آماری از دادههای مربوط به 91 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی 1388 تا 1398 استفاده شد.یافتهها: نتایج تحلیلهای رگرسیونی پژوهش نشان داد که قابلیت مقایسه حسابداری دارای آثار مثبت بر کارایی سرمایهگذاری نیروی کار است. همچنین، شواهد نشان داد زمانی که شرکتها دارای محدودیت در تأمین مالی، محیط حاکمیت داخلی و نظارت بیرونی ضعیف هستند، رابطه مثبت قویتری بین قابلیت مقایسه حسابداری و کارایی سرمایهگذاری نیروی کار وجود دارد.نتیجهگیری: تدوینکنندگان استانداردها میتوانند با در پیش گرفتن شیوههایی جهت بهبود قابلیت مقایسه اطلاعات شرکتها، کارایی سرمایهگذاری در نیروی کار را بهبود بخشند. همچنین، در شرایطی که نظارت درونسازمانی و برونسازمانی از وضعیت مطلوبی برخوردار نیست، میتوان از طریق ارائه اطلاعات حسابداری قابلمقایسه، کارایی سرمایهگذاری نیروی کار را بهبود بخشید.
