اولویت‌بندی زیرحوضه‌های آبخیز بهشت‌آباد از نظر پتانسیل سیل‌خیزی

نویسندگان

1 کارشناس‌ارشد آبخیزداری دانشگاه شهرکرد

2 استادیار دانشکدة منابع طبیعی و علوم زمین دانشگاه شهرکرد

3 کارشناس‌ارشد مرکز تحقیقات منابع آب دانشگاه شهرکرد

4 دانشیار دانشکدة منابع طبیعی و علوم زمین دانشگاه شهرکرد

doi
10.22059/jphgr.2016.57032
چکیده

تحقیق حاضر به اولویت‌بندی مکانی سیل‌خیزی زیرحوضه‌های آبخیز بهشت‌آباد با استفاده از نرم‌افزار HEC-HMS پرداخته است. در این تحقیق از روش شمارة منحنی برای برآورد تلفات بارش، از روش  SCSبرای شبیه‌سازی تبدیل بارش-رواناب در سطح زیرحوضه‌ها و از روش ماسکینگام به منظور روندیابی هیدروگراف سیل خروجی حوضه استفاده شد. سپس، با روش حذف متوالی، میزان مشارکت زیرحوضه‌ها در دبی اوج خروجی حوضه تعیین شد و اولویت‌بندی زیرحوضه‌ها از نظر دبی اوج سیل و کاهش دبی به ازای واحد سطح صورت گرفت. روندیابی سیل در آبراهه‌ها نشان داد که میزان مشارکت زیرحوضه‌ها در سیل خروجی متناسب با دبی اوج زیرحوضه‌ها نیست. لذا، به‌منظور حذف اثر مساحت در اولویت‌بندی زیرحوضه‌ها، میزان تأثیر هر واحد سطح زیرحوضه در سیل خروجی نیز محاسبه شد. نتایج اولویت‌بندی از نظر دبی اوج، بر اساس سهم مشارکت هر زیرحوضه در محل خروجی حوضه نشان‌دهندة این است که زیرحوضه‌های درکش ورکش و بهشت‌آباد به ترتیب با 16/29 و 5/2 درصد، بیشترین و کمترین سهم را در دبی اوج سیلاب خروجی از حوضه بر عهده داشته است. نتایج اولویت‌بندی براساس کاهش دبی به ازای واحد سطح نشان‌دهندة این است که زیرحوضة بهشت‌آباد با داشتن کمترین مساحت نسبت به بقیة زیرحوضه‌ها بیشترین و زیرحوضة تنگ دهنو کمترین تأثیر را داشته است.