تأثیر نقدینگی و فرصت سرمایهگذاری بر تصمیمات سرمایهگذاری با نقش تعدیلگری محدودیت مالی
نویسندگان
1 دانشیار گروه حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری گروه حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
doi
10.22103/jak.2022.16969.3410چکیده
هدف: عدم تقارن اطلاعاتی بین مدیران و سهامداران و مسئله نمایندگی، تصمیمات سرمایهگذاری را تحت تأثیر قرار میدهد. نقدینگی، فرصتهای سرمایهگذاری و محدودیت مالی، بر تصمیمات بهینه سرمایهگذاری تأثیرگذار است و به بهبود آن کمک مینماید. لذا، در این پژوهش به بررسی تأثیر حساسیت نقدینگی و فرصت سرمایهگذاری بر تصمیم سرمایهگذاری بین شرکتهای با محدودیت مالی و بدون محدودیت مالی میپردازیم. روش: در این پژوهش شرکتهای بدون محدودیت مالی و همچنین شرکتهای دارای محدودیتهای مالی را با رویکرد متفاوت، با استفاده از سیاست تقسیم سود، جریاننقدی، فرصت سرمایهگذاری و بدهی (اهرم)، در چهار مرحله تعیین میکنیم. نمونه آماری در این مطالعه شامل شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران از سال 1390 تا 1397 است. با توجه به محدودیتهای تحقیق، از میان نمونه آماری در مجموع تعداد 189 شرکت و 1512 مشاهده بدست آمده است. یافتهها: بررسیهای موجود در این پژوهش نشان میدهد، شرکتهای دارای محدودیت مالی دسترسی کمتری به منابع بیرونی دارند و نسبت به نقدینگی در سرمایهگذاری حساستر هستند. این در حالی است که شرکت فاقد محدودیت مالی، دارای انعطافپذیری مالی بیشتر بوده و تمایل بالاتری در دسترسی به بازار سرمایه بیرونی دارند و دارای حساسیت بیشتری به فرصتهای سرمایهگذاری هستند. نتیجهگیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان میدهد، نقدینگی و فرصت سرمایهگذاری بر تصمیم سرمایهگذاری تأثیر مثبت دارند که این امر بهوسیله محدودیت مالی تعدیل میشود. همچنین تصمیم سرمایهگذاری در شرکتهای با محدودیت مالی در مقایسه با شرکتهای فاقد محدودیت مالی نسبت به نقدینگی حساسیت بیشتری دارد و این موضوع برای فرصت سرمایهگذاری معکوس است.