لوطیان و ناآرامی‌های شهری در دورۀ ناصری

نویسندگان

1 دانشیار گروه تاریخ دانشگاه تهران

2 دانشیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی دانشگاه تهران

3 دانشجوی دکتری تاریخ و تمدن ملل اسلامی دانشگاه تهران

doi
10.22059/jhic.2018.247471.653850
چکیده

لوطی‌گری به‌عنوان میراث زوال یافتۀ عیاری و جوانمردی، در دورۀ قاجاریه اهمیت و جایگاه بالایی یافت و لوطیان در حیات اجتماعی و سیاسی این دوره نقش مهم و اساسی ایفا کردند. این گروه در آشوب‌های دورۀ مشروطه سهم چشمگیری داشتند. به علاوه در عرصۀ اجتماعی و به‌ویژه در ارتباط با ناآرامی‌ها و سرقت‌های شهری، عاملی تعیین‌کننده و مؤثر بودند. وضع نابسامان سیاسی و اجتماعی دورۀ قاجاریه و ناصری، مناسبات لوطیان با کانون‌های قدرت، نفوذ و قدرت آنها در محلات، انسجام گروهی و نیز ویژگی‌های شخصیتی لوطیان از جمله جسارت و بی‌باکی، فعالیت‌های سارقانۀ آنان را تشدید می‌کرد. در مقالۀ حاضر ضمن بررسی زمینه‌ها و بسترهای مؤثر بر افزایش و تشدید فعالیت‌های ناامن‌کنندۀ لوطیان در دورۀ ناصری، تأثیر این اقدامات و فعالیت‌ها در ایجاد ناآرامی‌های شهری و نیز انواع و چگونگی این اقدامات، بررسی شده است.