موانع و مشکلات بهرهگیری از فناوریهای نوین در توسعهی ورزشهای تفریحی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 دانشیار مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 استادیار مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
4 استاد مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22084/smms.2021.22896.2711چکیده
هدف از پژوهش حاضر شناسایی موانع و مشکلات بهرهگیری از فناوریهای نوین در توسعۀ ورزشهای تفریحی است. دادهها با استفاده از روش کیفی و از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته جمعآوری شده و برای تحلیل دادهها از روش تحلیل مضامین (براون و کلارک، 2006) استفاده شده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که چالشهای بهرهگیری از فناوریهای نوین در توسعۀ ورزشهای تفریحی به پنج گروه تقسیم میشود: 1. عدم استقلال نهادهای تصمیمگیر، 2. چندپاره بودن تصمیمگیریها، 3. تساهل نسبت در کاربرد فناوری، 4. دیدگاه سنتی و فهم ابتدایی از عصر جدید ورزش تفریحی در بین مسئولان و 5. زمینۀ ناپذیرا. بر اساس نتایج تحقیق، سه مضمون عدم استقلال نهادهای تصمیمگیر، چندپاره بودن تصمیمگیریها و دیدگاه سنتی و فهم ابتدایی از عصر جدید ورزش تفریحی در بین مسئولان از جمله چالشهای بسیار مهماند که باعث تساهل در کاربرد فناوری در ورزش و بهخصوص ورزشهای تفریحی میشوند. زمینۀ غیرپذیرا نیز شامل مضمونهایی میشود که هرکدامشان بهصورت جداگانه باعث ایجاد چالش در توسعۀ ورزشهای تفریحی از طریق فناوریهای نوین میشوند.