بررسی اثر ظرفیت جذب بالقوه ، ظرفیت جذب تحقق یافته و تسهیم دانش بر رفتار نوآورانه کارشناسان وزارت ورزش و جوانان ایران.

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

2 استادیار مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

3 استاد مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

doi
10.22084/smms.2019.17623.2269
چکیده

هدف از این تحقیق بررسی اثر ظرفیت جذب و تسهیم دانش بر رفتار نوآورانۀ کارشناسان وزارت ورزش و جوانان ایران است. روش تحقیق توصیفی-پیمایشی و از نظر هدف کاربردی است. جامعۀ آماری تحقیق تمامی کارشناسان وزارت ورزش و جوانان (400 نفر) هستند که از طریق نمونه‌گیری تصادفی-طبقه‌ای متناسب، 230 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شده‌اند. منظور از طبقات، کارشناسان (رسمی و قراردادی) و مدیران (مدیران بخش‌ها، معاونان، و رؤسای گروه‌ها) است. برای تعیین روایی صوری و محتوایی پرسش‌نامه‌ها، از نظر استادان و خبرگان حوزۀ مدیریت بهره‌گیری شده است. برای گردآوری داده‌ها از سه پرسش‌نامۀ استاندارد ظرفیت جذب (زهرا و جورج، 2002؛ جانسِن و همکاران، 2005)، تسهیم دانش (دی‌وِریس و همکاران، 2006) و رفتار نوآورانه (اسکات و بروس، 1994) استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز از مدل‌یابی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر به‌وسیلۀ نرم‌افزار AMOS-24 بهره‌گیری شده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد بین ظرفیت جذب و تسهیم دانش با رفتار نوآورانه رابطۀ مستقیم (مثبت و معناداری) وجود دارد. بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که در سازمان‌های ورزشی هراندازه جذب دانش و بهره‌برداری از آن و تسهیم دانش بهبود یابد، باعث ارتقای رفتار نوآورانۀ کارکنان می‌شود. مدیران باید با فراهم کردن زمینه‌های جذب دانش خارجی و اشتراک‌گذاری دانش در میان کارکنان، باعث بروز رفتارهای نوآورانۀ کارکنان و بهبود عملکرد سازمان‌های ورزشی شوند.