اثر ریزپلاستیک و فلز مس بر هموسیتهای مختلف در خرچنگ دراز آب شیرین Astacus leptodactylus
نویسندگان
1 بخش بهداشت و بیماری حیوانات آبزی ، گروه علوم بالینی ، دانشکده دامپزشکی ، دانشگاه شیراز ، شیراز ، ایران.
2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست ، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیا ص بهبهان، بههان ، ایران.
3 گروه مهندسی محیط زیست ، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست ، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
4 گروه مهندسی محیط زیست ، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست ، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
5 گروه مهندسی محیط زیست ، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست ، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
doi
چکیده
در این مطالعه، تأثیر سطوح مختلف ریزپلاستیک و فلز مس، بهتنهایی و به صورت توأم، بر تعداد هموسیت کل و هموسیت های مختلف در خرچنگ دراز آب شیرین (Astacus leptodactylus) بهاجرا درآمد. بدین منظور تعداد 378 خرچنگ با میانگین طول0/76±10/64 سانتیمتر و وزن 15±41/12 گرم در 27 آکواریوم تقسیم شدند. طول دوره در معرض قرارگیری 28 روز بود، بررسی تعداد هموسیت کل و هموسیت های مختلف در پایان دوره نمونه همولنف از خرچنگ ها گرفته شد. نتایج نشان داد تعداد سلول های هیالینوسیت در نمونههای در معرض ریزپلاستیک پلی اتیلن 1 میلی گرم بر لیتر و تیمار 1 میلی گرم بر لیتر سولفات مس کمتر از گروه کنترل بود، تعداد گرانولوسیت در تیمار 1 میلیگرم بر لیتر ریزپلاستیک پلی اتیلن و تیمار 1 میلی گرم برلیتر ریز پلاستیک توأم با 0/5 میلی گرم بر لیتر سولفات مس نسبت به گروه کنترل افزایش داشت و برای سلول های نیمه گرانولوسیت 1 میلی گرم برلیتر ریز پلاستیک توأم با 0/5 میلی گرم برلیتر سولفات مس کاهش معنیدار و تیمار 1 میلی گرم برلیتر سولفات مس نیز افزایش معنی داری نسبت به گروه کنترل داشت (0/05>P) همچنین تعداد هموسیت کل تیمارهای 0/5 میلی گرم بر لیتر ریزپلاستیک توأم با 1 میلی گرم بر لیتر سولفات مس و تیمار 1 میلی گرم بر لیتر ریزپلاستیک توأم با 1 میلیگرم سولفات مس نسبت به تیمار کنترل کاهش معنی داری نشان داد (0/05>P)، در نهایت می توان نتیجه گرفت که ریزپلاستیک پلی اتیلن و فلز مس بهصورت تنها و توأم با هم می توانند از جمله عوامل آلاینده و آسیبرسان به سیستم ایمنی در خرچنگ دراز آب شیرین باشد.